Ωϊδιο - ΚΡΕΜΜΥΔΙ ΕΣΑΛΟΤ Η ΑΣΚΑΛΩΝΙΑ

Το ωίδιο του κρεμμυδιού προκαλείται από τον υποχρεωτικό παρασιτικό μύκητα Leveillula taurica, ο οποίος έχει πολύ μεγάλο εύρος ξενιστών σε καλλιεργούμενα και αυτοφυή φυτά. Παρατηρείται σχεδόν κάθε χρόνο, κυρίως από τέλος άνοιξης έως φθινόπωρο, όταν οι συνθήκες θερμοκρασίας είναι ευνοϊκές.

Ο μύκητας αναπτύσσεται σε θερμοκρασίες 15-30°C, με άριστες συνθήκες γύρω στους 22-27°C.

Σε αντίθεση με τα εκτοπαρασιτικά ωίδια (π.χ. Erysiphe, Podosphaera), το L. taurica είναι ενδοπαρασιτικό, δηλαδή αναπτύσσεται μέσα στους ιστούς του φύλλου, ενώ η εξάνθηση εμφανίζεται κυρίως στην επίφυση της κάτω επιφάνειας.

Συμπτώματα:

Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται στα φύλλα με τη μορφή:

Κυκλικών ή ακανόνιστων χλωρωτικών κηλίδων, συχνά με ελαφρώς κιτρινωπή απόχρωση.

Με την εξέλιξη της ασθένειας, οι κηλίδες γίνονται νεκρωτικές, καστανές έως καστανοπράσινες.

Mπορεί να εμφανιστεί υπόλευκη εξάνθηση, η οποία αποτελεί το κονίδιοφόρο στάδιο του μύκητα.

Σε σοβαρές προσβολές το φύλλωμα μαραίνεται και ξηραίνεται πρόωρα, μειώνοντας σημαντικά την ανάπτυξη και το μέγεθος των βολβών.

Η ανάπτυξη της ασθένειας ευνοείται από:

υψηλές θερμοκρασίες ημέρας

υψηλή σχετική υγρασία νύχτας

πυκνές φυτεύσεις και χαμηλό αερισμό

κακή στράγγιση και κατακράτηση υγρασίας

Καλλιεργητικά μέτρα αντιμετώπισης:

Αραίωμα φυτεύσεων για βελτίωση αερισμού.

Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης, η οποία οδηγεί σε τρυφερούς, ευπαθείς ιστούς.

Ποτίσματα πρωινές ώρες, ώστε να στεγνώνει το φύλλωμα.

Απομάκρυνση προσβεβλημένων φύλλων για μείωση του μολύσματος.

Αμειψισπορά με φυτά μη ξενιστές.

Καταστροφή υπολειμμάτων καλλιέργειας, καθώς ο μύκητας επιβιώνει σε αυτοφυή φυτά και ζιζάνια.

Χημική αντιμετώπιση:

Χρησιμοποιούνται εγκεκριμένα μυκητοκτόνα για το ωίδιο στην καλλιέργεια κρεμμυδιού, με εναλλαγή δραστικών ουσιών για αποφυγή ανθεκτικότητας.

Οι επεμβάσεις γίνονται:

προληπτικά σε ευνοϊκές συνθήκες

θεραπευτικά με την πρώτη εμφάνιση κηλίδων