Aceria sheldoni (Παραμορφωτικο ακαρι)

Πληροφορίες για τo Ζωικό εχθρό Aceria sheldoni (Παραμορφωτικό άκαρι)

Το Aceria sheldoni, γνωστό και ως ακάρι των εσπεριδοειδών ή Παραμορφωτικό άκαρι, είναι ένα πολύ μικροσκοπικό ακάρι που ανήκει στην οικογένεια Eriophyidae. Είναι παράσιτο που προσβάλλει διάφορα είδη εσπεριδοειδών (Citrus spp.), προκαλώντας παραμορφώσεις και υποβάθμιση της παραγωγής.

Μορφολογία:

Το ακάρι έχει λεπτό, σκωληκοειδές σώμα και φτάνει σε μήκος μόλις 0,16 χιλιοστά, κάνοντάς το σχεδόν αόρατο στο γυμνό μάτι.

Το χρώμα του είναι κιτρινωπό ή ροζ, ανάλογα με την ηλικία και το στάδιο ζωής.

Βιολογία και κύκλος ζωής:

Είναι ενεργό όλο τον χρόνο, με ιδιαίτερη αύξηση πληθυσμού σε ζεστές περιόδους.

Έχει πολλές γενεές το χρόνο.

Το καλοκαίρι, μια πλήρης γενιά μπορεί να ολοκληρωθεί σε μόλις 10 ημέρες, επιτρέποντας γρήγορο πολλαπλασιασμό.

Προτιμά να τρέφεται με τρυφερούς φυτικούς ιστούς, όπως νεαρά φύλλα, άνθη και μπουμπούκια.

Ζημιές που προκαλεί:

Η δράση του προκαλεί παραμορφώσεις σε φύλλα και άνθη, καθώς και βαθουλώματα ή εξογκώματα στους αναπτυσσόμενους καρπούς.

Οι παραμορφωμένοι καρποί χάνουν την εμπορική τους αξία, ενώ οι πληγές στην επιφάνειά τους λειτουργούν ως σημεία εισόδου για άλλους επιβλαβείς οργανισμούς, όπως μύκητες ή άλλα έντομα.

Σε σοβαρές προσβολές, μπορεί να προκληθεί μείωση της ανθοφορίας και της καρποφορίας.

Κατανομή και οικολογικές απαιτήσεις:

Αποτελεί παγκόσμιο παράσιτο στις περιοχές όπου καλλιεργούνται εσπεριδοειδή.

Προτιμά θερμές και υγρές συνθήκες, που επιταχύνουν την αναπαραγωγή του.

Μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης:

Παρακολούθηση των φυτειών με τακτικούς ελέγχους για έγκαιρη ανίχνευση των πρώτων συμπτωμάτων.

Κλάδεμα των προσβεβλημένων μερών για περιορισμό της εξάπλωσης.

Για την καταπολέμησή του συστήνονται ψεκασμοί με κατάλληλα σκευάσματα την άνοιξη πριν την άνθηση, το καλοκαίρι (αρχές Ιουλίου) και το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο).

Φυσικοί εχθροί όπως αρπακτικά ακάρεα (π.χ. Amblyseius spp.) μπορούν να συμβάλουν στη βιολογική καταπολέμηση.

Εφαρμογή εγκεκριμένων ακαρεοκτόνων σε περιόδους υψηλού πληθυσμού, με έμφαση στα πρώτα στάδια ανάπτυξης της νέας βλάστησης.