Αλευρωδης (Άσπρη Μυγα) - ΝΕΡΑΤΖΙΑ

Αλευρώδεις στα εσπεριδοειδή (Parabemisia myricae Kuwana, Aleurothrixus floccosus Maskell - εριώδης αλευρώδης, Dialeurodes citri Ashmead, Hemiptera: Aleurodidae)

Συμπτώματα:

Οι αλευρώδεις προσβάλλουν κυρίως την κάτω επιφάνεια των φύλλων, όπου εγκαθίστανται τα ανώριμα στάδια και τα ακμαία μυζώντας χυμούς από τα κύτταρα του φύλλου. Η συνεχής απομύζηση προκαλεί:

Κίτρινες κηλίδες, ανομοιόμορφη χλώρωση και σταδιακή εξασθένιση των φύλλων.

Κατσάρωμα ή κάμψη των φύλλων προς τα κάτω, ιδιαίτερα σε έντονη προσβολή στη νεαρή βλάστηση.

Πρόωρη φυλλόπτωση σε δέντρα με παρατεταμένη ή βαριά προσβολή, με αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργής φυλλικής επιφάνειας και της φωτοσύνθεσης.

Καθώς τρέφονται, εκκρίνουν άφθονο μελίτωμα, το οποίο καλύπτει φύλλα και καρπούς. Πάνω στο μελίτωμα αναπτύσσεται καπνιά (μαύρος μύκητας), που σχηματίζει μαύρη επικάλυψη στην επιφάνεια των ιστών. Αυτό έχει ως συνέπειες:

Μείωση της φωτοσυνθετικής ικανότητας των φύλλων.

Υποβάθμιση της ποιότητας των καρπών (μαύρη, κολλώδης επιφάνεια, δυσάρεστη εμφάνιση, απαξίωση στην αγορά).

Δυσκολία στη διαπνοή και στη φυσιολογική λειτουργία των ιστών.

Ο εριώδης αλευρώδης (A. floccosus) σχηματίζει χαρακτηριστικές λευκές, «βαμβακώδεις» αποικίες στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και σε νεαρά μέρη, με άφθονο μελίτωμα και έντονη καπνιά. Οι άλλοι αλευρώδεις (P. myricae, D. citri) σχηματίζουν περισσότερο πλατιές αποικίες νυμφών, συχνά σε σειρές ή ομάδες, που καλύπτουν μεγάλο μέρος της κάτω επιφάνειας των φύλλων.

Σε νέα δέντρα ή φυτώρια, οι προσβολές μπορεί να προκαλέσουν σημαντική επιβράδυνση ανάπτυξης, καχεξία και αυξημένη ευαισθησία σε άλλους εχθρούς και ασθένειες.

Παρακολούθηση πληθυσμού:

Η συστηματική παρακολούθηση είναι βασική προϋπόθεση για έγκαιρη και ορθολογική αντιμετώπιση του αλευρώδη στα εσπεριδοειδή. Πραγματοποιούνται τυχαίες δειγματοληψίες νέων και παλαιών φύλλων σε όλο τον εσπεριδοειδώνα, κατά προτίμηση ανά δεκαπενθήμερο, στα κύματα βλάστησης (άνοιξη και φθινόπωρο). Για επαρκή εικόνα του πληθυσμού συνιστάται έλεγχος τουλάχιστον 40 φύλλων για D. citri και P. myricae και περίπου 250 φύλλων για A. floccosus, σε αντιπροσωπευτικό 10% των δέντρων.

Στις δειγματοληψίες καταγράφονται τα αυγά, τα ανώριμα στάδια (νύμφες/προνυμφικά στάδια) στην κάτω επιφάνεια των φύλλων, καθώς και η παρουσία μελιτωμάτων και καπνιάς. Ενδείξεις για αυξημένο πληθυσμό είναι η μεγάλη συγκέντρωση νυμφών ανά φύλλο, συνεχείς αποικίες σε τρυφερή βλάστηση και έντονη εμφάνιση κολλώδους μελιτώματος.

Καλλιεργητικές τεχνικές:

Η σωστή καλλιεργητική διαχείριση βοηθά στη μείωση της πίεσης του αλευρώδη και στην ενίσχυση της αντοχής των δέντρων:

Κατάλληλο κλάδεμα για να εξασφαλίζεται καλός αερισμός και φωτισμός της κόμης, ώστε να αποφεύγονται υπερβολικά πυκνές, σκιερές περιοχές όπου ευνοούνται οι αποικίες του εντόμου.

Ορθολογική άρδευση, αποφεύγοντας το στρες αλλά και την υπερβολική βλάστηση που προκύπτει από υπερβολικό νερό.

Ισορροπημένη λίπανση, ιδιαίτερα στο άζωτο· οι υπερβολικές δόσεις αζώτου προκαλούν πλούσια τρυφερή βλάστηση που ευνοεί την εγκατάσταση αλευρώδη.

Απομάκρυνση υπερβολικά προσβεβλημένων κλαδιών ή φυτικών υπολειμμάτων, όπου εστιάζεται μεγάλος πληθυσμός, ειδικά σε μικρές ή βιολογικές καλλιέργειες.

Βιολογική αντιμετώπιση:

Σε πολλούς εσπεριδοειδώνες, οι αλευρώδεις μπορούν να ρυθμιστούν σε ανεκτά επίπεδα από τους φυσικούς εχθρούς όταν δεν διαταράσσεται η οικολογική ισορροπία. Πολλά αρπακτικά (π.χ. πασχαλίτσες, χρυσόπτερα) και παρασιτοειδή υμενόπτερα αναπτύσσονται σε βάρος των ανώριμων σταδίων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το υμενόπτερο Cales noacki, παρασιτοειδές που ζει και αναπτύσσεται μέσα στις νύμφες του αλευρώδη, τις σκοτώνει και συμβάλλει σημαντικά στη βιολογική καταπολέμηση. Σε ευνοϊκές συνθήκες μπορεί να επιτύχει μερική ή και σχεδόν ολοκληρωμένη ρύθμιση του πληθυσμού. -

Ωστόσο: Το Cales noacki είναι ευαίσθητο σε υψηλές θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα σε περιόδους έντονου θερμικού στρες να υπάρχει κίνδυνος «κενού» στη βιολογική ισορροπία μεταξύ αλευρώδη και φυσικού εχθρού. Η παρουσία μυρμηγκιών, σκόνης και κυρίως η συχνή χρήση μη επιλεκτικών εντομοκτόνων μειώνουν δραστικά τους φυσικούς εχθρούς, με συνέπεια δευτερογενείς ή εκρηκτικές εξάρσεις του αλευρώδη.

Για τον λόγο αυτό συστήνεται:

Να αποφεύγονται αχρείαστοι ή πολύ συχνοί χημικοί ψεκασμοί που καταστρέφουν τα ωφέλιμα.

Όπου είναι δυνατόν, να ενισχύεται η παρουσία ωφέλιμων οργανισμών (π.χ. ύπαρξη ζώνης με αυτοφυή βλάστηση, περιορισμός χρήσης ευρέος φάσματος εντομοκτόνων).

Να περιορίζεται η δραστηριότητα μυρμηγκιών που προστατεύουν τους αλευρώδεις για να εκμεταλλεύονται το μελίτωμα (π.χ. παγίδες για μυρμήγκια, κλάδεμα γεφυρών μεταξύ δέντρων).

Χημική αντιμετώπιση:

Η χημική καταπολέμηση πρέπει να αποτελεί τελευταία επιλογή, ενταγμένη σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας, και να εφαρμόζεται μόνο όταν ο πληθυσμός και η ζημιά ξεπερνούν τα ανεκτά όρια.

Βασικές αρχές Χημικής αντιμετώπισης:

Επεμβάσεις μόνο σε υψηλά επίπεδα προσβολής και στα σημεία όπου εστιάζεται ο πληθυσμός (π.χ. συγκεκριμένα τμήματα κόμης, άκρα δέντρων, άκρες αγρού).

Επιλογή εγκεκριμένων σκευασμάτων για αλευρώδη στα εσπεριδοειδή, με προσοχή στην εκλεκτικότητα ώστε να διατηρούνται όσο γίνεται οι φυσικοί εχθροί.

Καλή διαβροχή της κάτω επιφάνειας των φύλλων, όπου εντοπίζονται κυρίως τα ανώριμα στάδια.

Εναλλαγή δραστικών ουσιών με διαφορετικό τρόπο δράσης, για αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικότητας.

Τήρηση προθεσμιών ασφαλείας (PHI), δοσολογιών και οδηγιών της ετικέτας, ιδίως σε επιτραπέζια εσπεριδοειδή.

Σε μικρές ή πιο «ήπιες» καλλιέργειες μπορεί να δοθεί προτεραιότητα σε προϊόντα με χαμηλότερο κίνδυνο για τα ωφέλιμα και το περιβάλλον (όπου υπάρχουν σχετικές εγκρίσεις), συνδυαστικά με ενισχυμένη παρακολούθηση και καλλιεργητικά μέτρα.