Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επιπλέον, μοιραζόμαστε πληροφορίες που αφορούν τον τρόπο που χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας με συνεργάτες κοινωνικών μέσων, διαφήμισης και αναλύσεων, οι οποίοι ενδεχομένως να τις συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παραχωρήσει ή τις οποίες έχουν συλλέξει σε σχέση με την από μέρους σας χρήση των υπηρεσιών τους.
Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα μας, συναινείτε στη χρήση των cookies και αποδέχεστε την πολιτική απορρήτου και τους ορους χρήσης μας. Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος της ιστοσελίδας μας μπορείτε ανα πάσα στιγμή να διαγραψετε το λογαριασμό σας.
Στο αμπέλι συναντώνται αρκετά ακάρεα, με κυριότερα τα:
ευρωπαϊκό κόκκινο τετράνυχο Panonychus ulmi,
εριοφυοειδή της ακαρίασης ή φυλλοκόρτηCalepitrimerus vitis(σαν συνώνυμα που έχουν χρησιμοποιηθεί στη βιβλιογραφία: Phyllocoptes vitis, Epitrimerus vitis),
ερίνωση της αμπέλουColomerus vitis(παλαιότερα και ως Eriophyes vitis)
καθώς και άλλα συγγενικά είδη Colomerus sp. που προκαλούν παρόμοιες παραμορφώσεις σε φύλλα και οφθαλμούς.
Συμπτώματα:
Κύρια είδη στο αμπέλι:
Τα εριοφυοειδή ακάρεα είναι εξαιρετικά μικρά και δεν γίνονται εύκολα ορατά με γυμνό μάτι, όμως η παρουσία τους αποκαλύπτεται από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα που προκαλούν στη νέα βλάστηση, στα φύλλα και στους οφθαλμούς.
Η ακαρίαση ή φυλλοκόρτης του αμπελιού οφείλεται κυρίως στο Calepitrimerus vitis, το οποίο προσβάλλει ιδιαίτερα τα νεαρά φύλλα, τους βλαστούς και τους οφθαλμούς, προκαλώντας καθυστερημένη έκπτυξη, βραχυγονάτωση, μικρά και παραμορφωμένα φύλλα και σε σοβαρές περιπτώσεις νέκρωση οφθαλμών και σημαντική μείωση της παραγωγής.
Η ερίνωση προκαλείται από το Colomerus vitis, για το οποίο στη χώρα μας αναφέρονται η φυλή της ερίνωσης και η φυλή των ματιών· η πρώτη προκαλεί χαρακτηριστικές φυσαλιδώσεις στην άνω επιφάνεια των φύλλων και λευκόχρωμες έως καστανές τριχώσεις στην κάτω, ενώ η δεύτερη συνδέεται περισσότερο με προσβολές οφθαλμών, ασθενική βλάστηση, ζιγκ-ζαγκ ανάπτυξη βλαστών και απώλεια οφθαλμών.
Ο Panonychus ulmi προσβάλλει κυρίως τα φύλλα, όπου με τα νύγματα διατροφής προκαλεί αρχικά μικρές ωχρές κηλίδες και αργότερα γενικευμένο κιτρίνισμα ή χαλκοχρωματισμό/μπρούτζωμα, με συνέπεια μείωση της φωτοσύνθεσης, εξασθένηση των πρέμνων και πρόωρη φυλλόπτωση όταν οι πληθυσμοί είναι υψηλοί.
Συμπτώματα και ζημιές:
Τα ακάρεα κάνουν συχνά εμφανή την παρουσία τους ήδη με την έναρξη της βλάστησης, ιδιαίτερα όταν έχουν προηγηθεί έντονες προσβολές την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο.
Στην ακαρίαση από Calepitrimerus vitis τα πρέμνα μπορεί να εμφανίζουν καθυστερημένη και ανομοιόμορφη έκπτυξη, αδύναμους βλαστούς, μικρά και κυρτωμένα φύλλα, βραχείς μεσογονάτιους και θαμνώδη εμφάνιση, ενώ αργότερα παρατηρούνται καστανές ή σκωριόχρωμες αλλοιώσεις στα φύλλα και τραχύτητα στους βλαστούς.
Στην ερίνωση από Colomerus vitis εμφανίζονται εξογκώματα ή φυσαλίδες στην επάνω επιφάνεια των φύλλων και αντίστοιχες λευκές, βελούδινες τριχώσεις στην κάτω επιφάνεια, που αργότερα γίνονται καστανές, σε σοβαρές περιπτώσεις παρατηρούνται παραμόρφωση φύλλων, εξασθένηση της βλάστησης και πρόωρη φυλλόπτωση.
Στον Panonychus ulmi η ζημιά εκδηλώνεται με πολυάριθμα νύγματα στα φύλλα, αρχικά ως χλωρωτικές στιγμές και προοδευτικά ως μπρούτζινη ή σκουρόχρωμη όψη του ελάσματος, ιδίως στην κάτω επιφάνεια, ενώ έντονες προσβολές μπορούν να οδηγήσουν σε πτώση φύλλων και μειωμένη ωρίμανση της βλάστησης.
Βιολογία και επιδημιολογία:
Τα εριοφυοειδή ακάρεα του αμπελιού διαχειμάζουν κυρίως προστατευμένα μέσα ή κοντά στους οφθαλμούς και μετακινούνται την άνοιξη προς τη νέα βλάστηση, γι’ αυτό οι πρώιμες προσβολές έχουν ιδιαίτερη σημασία για την εξέλιξη της ζημιάς στη διάρκεια της περιόδου.
Για το Colomerus vitis είναι γνωστό ότι η φυλή των ματιών μπορεί να προκαλέσει σοβαρότερες ζημιές στους πρώτους βασικούς οφθαλμούς, οδηγώντας σε παραμορφώσεις, νεκρώσεις οφθαλμών και απώλεια σταφυλιών.
Ο Panonychus ulmi αναπτύσσει τους πληθυσμούς του πάνω στα φύλλα και η ένταση της προσβολής επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, τη ζωηρότητα του αμπελιού και κυρίως από την παρουσία ή την έλλειψη φυσικών εχθρών, όπως τα αρπακτικά ακάρεα της οικογένειας Phytoseiidae.
Η υπερβολική σκόνη, η ξηρασία, η καταπόνηση των πρέμνων και η άκριτη χρήση μη εκλεκτικών εντομοκτόνων μπορούν να ευνοήσουν εξάρσεις τετρανύχων επειδή αποδυναμώνουν τα φυτά και περιορίζουν τους φυσικούς εχθρούς.
Αντιμετώπιση της ΕΡΙΝΩΣΗΣ - ΑΚΑΡΙΑΣΗΣ στο στάδιο τηε διόγκωσης των οφθαλμών, έως εμφάνιση πρώτων φύλλων (βλαστός μήκους 5─7 εκ.):
Συνιστάται επέμβαση κυρίως όταν έχουν διαπιστωθεί σημαντικές ζημιές την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο, όπως νεκρώσεις οφθαλμών και ισχυρές παραμορφώσεις βλαστών και φυλλώματος, επειδή οι πρώιμες εφαρμογές είναι πολύ αποτελεσματικότερες από τις όψιμες, όταν πλέον τα συμπτώματα έχουν εκδηλωθεί έντονα.
Στα αμπέλια όπου η καταπολέμηση κρίνεται αναγκαία, οι ψεκασμοί πρέπει να γίνονται μόνο με εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα και στο κατάλληλο βλαστικό στάδιο, συνήθως κοντά στη διόγκωση των οφθαλμών ή πολύ νωρίς με την έναρξη της βλάστησης για τα εριοφυοειδή ακάρεα.
Στο φούσκωμα των οφθαλμών(στάδια Β1─Β3): Η καταπολέμηση μπορει να γείνει με βρέξιμο θείο 1%. Μετά την έκπτυξη των οφθαλμών και για λόγους τοξικότητας, η αναλογία πρέπει να μειωθεί σε 0,8-0,6%.
Καλλιεργητικά μέτρα που εντάσσονται σε ολοκληρωμένο πρόγραμμα αντιμετώπισης τετρανύχων και ακάρεων είναι τα εξής:
Διατήρηση της υγρασίας του εδάφους σε επαρκή επίπεδα καθ’ όλη την περίοδο, ιδιαίτερα σε ελαφρά ή αμμώδη εδάφη.
Αποφυγή συμπαγών εδαφών με κακή διήθηση και προβληματική απορρόφηση νερού, που αυξάνουν το στρες των πρέμνων.
Προστασία του φυλλώματος από υπερβολική σκόνη, επειδή η σκόνη ευνοεί τις εξάρσεις τετρανύχων και δυσχεραίνει τη δράση των ωφελίμων οργανισμών.
Συστηματική παρακολούθηση τόσο των φυτοφάγων ακάρεων όσο και των αρπακτικών ακάρεων της οικογένειας Phytoseiidae.
Προστασία του αμπελιού από άλλους εχθρούς ή καταπονήσεις που μειώνουν τη ζωηρότητα των πρέμνων.
Αποφυγή χημικών επεμβάσεων που εξοντώνουν τους φυσικούς εχθρούς των τετρανύχων, ώστε να διατηρείται η βιολογική ισορροπία στον αμπελώνα.
Κατά τους καλοκαιρινους μήνες μπορεί να συνδυαστεί η φυτοπροστασία κατα των ακαρέων/τετράνυχον με την φυτοπροστασία κατα του Ωιδίου, στην περίπτωση που γίνει εφαρμογη με θειάφι.
Για τον Panonychus ulmi και γενικά τους τετράνυχους, επέμβαση με κατάλληλα και εγκεκριμένα ακαρεοκτόνα συνιστάται σε έντονες προσβολές, όπως όταν μεγάλο ποσοστό φύλλων είναι προσβεβλημένο και η αναλογία αρπακτικών προς φυτοφάγα είναι χαμηλή, γιατί τότε η φυσική καταστολή δεν επαρκεί.
Στην περίπτωση της ερίνωσης, ελαφρές προσβολές συχνά έχουν μικρή οικονομική σημασία σε παραγωγικούς αμπελώνες, αλλά οι προσβολές οφθαλμών και οι σοβαρές ανοιξιάτικες παραμορφώσεις απαιτούν μεγαλύτερη προσοχή και καλύτερη στόχευση των πρώιμων επεμβάσεων.
Σκευάσματα για την αντιμετώπιση του ζωικού εχθρού
Tο περιεχόμενο ειναι ορατό μονο σε συνδρομητές της σελίδας
Για να δείτε τα επιτρεπόμενα σκευάσματα (εντομοκτόνα / νηματοδοκτόνα / ακαρεοκτόνα) για την αντιμετώπιση του ζωικού εχθρού, σύμφωνα με το Υπουργειο αγροτικής ανάπτυξης , καθώς και τον τρόπο εφαρμογής τους εισέλθετε στο σύστημα
Ακαρεα - Τετρανυχοι - ΑΜΠΕΛΙ: Οινοποιήσιμες Ποικιλίες
