Το
Podosphaera oxyacanthae var. tridactyla είναι παλαιότερη ονομασία/συνώνυμο που σήμερα αποδίδεται στο Podosphaera tridactyla.
Το Podosphaera tridactyla (και οι ποικιλίες/μορφές του) προκαλεί ωίδιο σε πολλά είδη Prunus: βερικοκιά, δαμασκηνιά, ροδακινιά, κερασιά, αμυγδαλιά κ.ά.
Συμπτώματα:
Η ασθένεια εμφανίζεται κυρίως στα νεαρά φύλλα, στους τρυφερούς βλαστούς και μερικές φορές στους καρπούς, με χαρακτηριστική λευκή έως γκριζόλευκη, αλευρώδη εξάνθηση στην επιφάνεια των προσβεβλημένων ιστών.
Στα φύλλα αρχικά σχηματίζονται μικρές χλωρωτικές ή ανοιχτοπράσινες κηλίδες, που σύντομα καλύπτονται από το λευκό μυκήλιο και τα κονίδια του μύκητα.
Τα προσβεβλημένα φύλλα συχνά κατσαρώνουν, παραμορφώνονται, παραμένουν μικρότερα και σε έντονη προσβολή μπορεί να κιτρινίσουν ή να πέσουν πρόωρα.
Στους νεαρούς βλαστούς μπορεί να εμφανιστεί εξασθένιση της ανάπτυξης, βράχυνση μεσογονατίων και ελαφρά παραμόρφωση, ενώ όταν προσβάλλονται καρποί παρατηρούνται επιφανειακές λευκές εξανθήσεις, τραχύτητα ή υποβάθμιση της εμφάνισής τους.
Βιολογία και επιδημιολογία:
Ο μύκητας είναι υποχρεωτικά βιοτροφικός, δηλαδή αναπτύσσεται μόνο πάνω σε ζωντανούς φυτικούς ιστούς και παράγει επιφανειακό μυκήλιο με άφθονα κονίδια που διασπείρονται με τον άνεμο.
Όπως και άλλα ωίδια, ευνοείται από συνθήκες υψηλής σχετικής υγρασίας και ήπιων θερμοκρασιών, χωρίς να απαιτείται ελεύθερο νερό στην επιφάνεια των φύλλων για τη μόλυνση.
Η ασθένεια είναι συνήθως εντονότερη σε νεαρή, τρυφερή βλάστηση, σε πυκνές φυτεύσεις και σε σημεία του δένδρου με μειωμένο αερισμό και σκίαση.
Η διαχείμαση μπορεί να γίνεται ως μυκήλιο σε μολυσμένους οφθαλμούς ή/και ως σεξουαλικές καρποφορίες στα προσβεβλημένα υπολείμματα, ανάλογα με το είδος του ξενιστή και τις τοπικές συνθήκες.
Επιπτώσεις στην καλλιέργεια:
Σε έντονες προσβολές το ωίδιο προκαλεί μείωση της φωτοσυνθετικής επιφάνειας, εξασθένιση της νέας βλάστησης και υποβάθμιση της ποιότητας των καρπών, ιδιαίτερα όταν προσβάλλονται πολύ νεαροί ιστοί.
Παρότι συνήθως δεν προκαλεί άμεσο θάνατο των δένδρων, μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη φυτωριακού υλικού, νεαρών δενδρυλλίων και ευπαθών ποικιλιών πυρηνοκάρπων.
Αντιμετώπιση με Καλλιεργητικά μέτρα:
Καλός αερισμός της κόμης με σωστό κλάδεμα και αποφυγή υπερβολικά πυκνής φύτευσης.
Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης, επειδή ευνοεί τη δημιουργία πολύ τρυφερής βλάστησης, η οποία είναι πιο ευαίσθητη στο ωίδιο.
Αφαίρεση και καταστροφή έντονα προσβεβλημένων βλαστών και φύλλων, όπου αυτό είναι πρακτικά δυνατό, για μείωση του μολυσματικού φορτίου.
Χημική προστασία:
Σε ευαίσθητες ποικιλίες ή σε οπωρώνες με ιστορικό προσβολών, συνιστώνται προληπτικοί ή πολύ πρώιμοι ψεκασμοί με εγκεκριμένα μυκητοκτόνα για ωίδιο, όπως θειούχα, τριαζόλες, στρομπιλουρίνες, διττανθρακικά ή άλλα εξειδικευμένα σκευάσματα, ανάλογα με την καλλιέργεια και την ετικέτα.
Οι εφαρμογές είναι πιο αποτελεσματικές όταν ξεκινούν με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων ή όταν επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες για την ασθένεια.