Μονιλια (Φαια σηψη) - ΚΕΡΑΣΙΑ

Η Μονίλια - Φαιά Σήψη στην Κερασιά με παθογόνα τα Monilinia fructicola, Monilinia laxa, Monilinia fructigena
Η ασθένεια εκδηλώνεται σε όλα τα πράσινα και αναπαραγωγικά όργανα

Συμπτώματα:

Άνθη - Ανθόρροια:

Τα άνθη καστανίζουν, μαραίνονται και συχνά παραμένουν προσκολλημένα στους βλαστούς. Είναι το στάδιο όπου γίνονται οι σημαντικότερες πρωτογενείς μολύνσεις.

Βλαστοί - Έλκη:

Στα νεαρά βλαστάρια σχηματίζονται επιμήκεις καστανές νεκρωτικές περιοχές.

Από τις προσβεβλημένες θέσεις συχνά εκρέει κόμμι, αποτέλεσμα της αντίδρασης των ιστών.

Αναπτύσσονται έλκη που μπορούν να προκαλέσουν νέκρωση του ανώτερου τμήματος του βλαστού.

Καρποί:

Οι προσβεβλημένοι καρποί εμφανίζουν μαλακές υδατώδεις κηλίδες, που μέσα σε λίγες ημέρες καλύπτονται από φαιό-σταχτί επίχρισμα σπορίων σε κυκλικές διατάξεις.

Καθώς η σήψη προχωρά, οι καρποί αφυδατώνονται και μουμιοποιούνται, παραμένοντας στο δέντρο ή πέφτοντας στο έδαφος.

Οι μούμιες αποτελούν εξαιρετικά σημαντικές εστίες μολύσματος για την επόμενη περίοδο.

Κύκλος Ασθένειας:

Τα παθογόνα Monilinia spp. διαχειμάζουν

στους μουμιοποιημένους καρπούς,

στα έλκη των βλαστών,

σε νεκρωμένα ανθικά υπολείμματα.

Την άνοιξη, σε θερμοκρασίες >10°C και υψηλή σχετική υγρασία:

παράγονται κονίδια που μεταφέρονται με άνεμο και βροχή,

πραγματοποιούν μολύνσεις κυρίως μέσω ανθέων, ουλών, ή τραυμάτων των καρπών (π.χ. από χαλάζι, έντομα).

Η ασθένεια ευνοείται ιδιαίτερα από:

παρατεταμένη υγρασία στο φύλλωμα,

συχνές βροχοπτώσεις κατά την άνθηση,

υψηλή καρποφορία που προκαλεί πυκνότητα και μειωμένο αερισμό.

Συνθήκες ανάπτυξης - Επιδημιολογία:

Θερμοκρασία: άριστη 15-25°C

Υγρασία: αναγκαία διάρκεια διαβροχής > 5 ώρες

Κρίσιμες περίοδοι:

άνθηση

περίοδος ανάπτυξης καρπών μετά τις βροχές

προ-συγκομιδή όταν επικρατούν υγρές συνθήκες

Καλλιεργητικά μέτρα για Πρόληψη & Αντιμετώπιση:

Απομάκρυνση και καταστροφή όλων των μουμιοποιημένων καρπών από το δέντρο και το έδαφος.

Κλάδεμα και αφαίρεση προσβεβλημένων βλαστών με έλκη, μαζί με υγιές τμήμα (20-30 cm).

Βελτίωση του αερισμού της κόμης (αραιώματα, κατάλληλη διαμόρφωση).

Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης.

Περιορισμός πληγών στους καρπούς (καλή προστασία από έντομα, χαλάζι, μηχανικούς τραυματισμούς).

Χημική προστασία:

Προληπτικοί ψεκασμοί κατά την άνθηση με εγκεκριμένα μυκητοκτόνα για Monilinia spp.

Επανάληψη των εφαρμογών:

στο στάδιο πτώσης πετάλων,

και αργότερα σε περιόδους βροχών πριν τη συγκομιδή.

Η εναλλαγή δραστικών ουσιών με διαφορετικούς τρόπους δράσης είναι κρίσιμη για την αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικών πληθυσμών.