Εξελκωση βραχιονων, κορμου και κλαδων - ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

Το Bακτηριακό έλκος της αμυγδαλιάς ή Φόμοψη προκαλείται από τον μύκητα Phomopsis amygdali (συνώνυμομε το Diaporthe amygdali), είναι μία απ’τις σοβαρότερες ασθένειες των νεαρών βλαστών, οφθαλμών, φύλλων και σε ορισμένες περιπτώσεις και των καρπών.
Προκαλεί βαθμιαία εξασθένιση, ελάττωση της παραγωγικότητας και αποξήρανση κλάδων και ολόκληρων δέντρων.

Οι συνθήκες που απαιτούνται για την πραγματοποίηση των μολύνσεων είναι βροχερός καιρός ή υγρός και ηπαρουσία ουλών ή πληγών στο φλοιό των κλαδίσκων και κλάδων. Οι μολύνσεις μπορεί να γίνουνόλο το χρόνο, συνήθως όμως, λόγω των συνθηκών γίνονται το φθινόπωρο.

Συμπτώματα:

Την άνοιξη οι προσβολές εμφανίζονται κυρίως στους νεαρούς πράσινους βλαστούς και στους ετήσιους καρποφόρους βλαστούς, συνήθως γύρω από οφθαλμούς, άνθη ή καρπούς που έπεσαν, όπου σχηματίζονται καστανές νεκρωτικές περιοχές.

Τα προσβεβλημένα μάτια, άνθη και φύλλα ξηραίνονται γρήγορα, ενώ οι νεκρώσεις εξελίσσονται σε επιμήκη ή ελαφρά κυκλικά, βυθισμένα έλκη, διαμέτρου περίπου 1-5 cm, στα οποία συχνά παρατηρείται έκκριση κόμμεος.

Καθώς τα έλκη επεκτείνονται, μπορούν να περιζώσουν τον βλαστό, προκαλώντας μάρανση και ξήρανσή του στις αρχές του καλοκαιριού.

Στο κέντρο των ελκών, κατά το καλοκαίρι, σχηματίζονται τα πυκνίδια του μύκητα ως μικρά μαύρα στίγματα, χαρακτηριστικό γνώρισμα της ασθένειας.

Η ξήρανση των καρποφόρων βλαστών οδηγεί συχνά σε συρρίκνωση των καρπών και καρπόπτωση.

Προσβολές μπορεί να εμφανιστούν και στα φύλλα, με σχηματισμό κηλίδων που φέρουν στο κέντρο τους πολυάριθμα μαύρα πυκνίδια.

Επιδημιολογία:

Ο μύκητας διαχειμάζει κυρίως στα έλκη των κλαδίσκων και πιθανόν στα προσβεβλημένα φύλλα που παραμένουν στο δένδρο ή πέφτουν στο έδαφος.

Το φθινόπωρο και η άνοιξη θεωρούνται οι σημαντικότερες εποχές για την πραγματοποίηση μολύνσεων, αν και ευπαθείς ιστοί μπορεί να υπάρχουν όλο το έτος.

Με υγρό και βροχερό καιρό απελευθερώνονται από τα πυκνίδια τα κονίδια του μύκητα σε μάζες, τα οποία διασπείρονται κυρίως με το νερό της βροχής, της δρόσου ή των πιτσιλισμάτων.

Για την εγκατάσταση της μόλυνσης απαιτείται οι ευπαθείς επιφάνειες να παραμένουν υγρές, ενώ θερμές και βροχερές συνθήκες ευνοούν ιδιαίτερα την εξέλιξη της ασθένειας.

Αντιμετώπιση με Καλλιεργητικά μέτρα:

Χρησιμοποίηση ανθεκτικών ποικιλιών.

Επιμελής αφαίρεση και καταστροφή όλων των προσβεβλημένων βλαστών μόλις εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα, οποιαδήποτε εποχή του έτους, ώστε να μειώνεται το μολυσματικό φορτίο στον οπωρώνα.

Καταστροφή των προσβεβλημένων υπολειμμάτων και αποφυγή παραμονής ξερών ή ελκωμένων κλαδίσκων πάνω στα δένδρα.

Χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού, καθώς η ασθένεια μπορεί να διασπαρεί και με μολυσμένο φυτωριακό υλικό.

Προσεκτικό κλάδεμα και αποφυγή άσκοπων τραυματισμών, γιατί πολλά έλκη και καρκινώσεις στα πυρηνόκαρπα και στα αμυγδαλοειδή εγκαθίστανται ευκολότερα σε πληγές και ευπαθείς ιστούς.

Εφόσον η ασθένεια εμφανιστεί σε αμόλυντες περιοχές συνιστάται εκρίζωση των προσβεβλημένων δέντρων και καταστροφή τους.

Να μη γίνεται διακίνηση πολλαπλασιαστικού υλικού από περιοχές που ενδημεί η ασθένεια σε αμόλυντες περιφέρειες.

Αντιμετώπιση με Χημικά μέτρα:

Μετά τον παγετό ή χαλαζόπτωση ψεκασμός αμέσως με χαλκούχα

Την άνοιξη συνιστώνται προληπτικοί ψεκασμοί με κατάλληλα και εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα κατά την έκπτυξη των οφθαλμών και ανάλογα με τις βροχοπτώσεις ή το ιστορικό προσβολών του οπωρώνα.

Σε περιοχές με υψηλή πίεση της ασθένειας, η βιβλιογραφία αναφέρει ότι μπορεί να απαιτηθούν επεμβάσεις και σε άλλες ευαίσθητες περιόδους, όπως το φθινόπωρο, η άνοιξη ή μετά από βροχερές περιόδους, πάντοτε σύμφωνα με τις τοπικές εγκρίσεις σκευασμάτων.

Η χημική προστασία από μόνη της δεν θεωρείται πλήρως αποτελεσματική αν δεν συνδυαστεί με αυστηρή υγιεινή και απομάκρυνση των εστιών μόλυνσης.

Σημασία για την καλλιέργεια:

Η ασθένεια έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί προκαλεί νέκρωση οφθαλμών, ξήρανση βλαστών και απώλεια καρποφόρου ξύλου, άρα μπορεί να μειώσει όχι μόνο την τρέχουσα αλλά και την επόμενη παραγωγή.

Σε οπωρώνες με συχνές ανοιξιάτικες ή φθινοπωρινές βροχές και ανεπαρκή αφαίρεση προσβεβλημένων κλάδων, η φόμοψη μπορεί να αποκτήσει σοβαρό επιδημιολογικό χαρακτήρα.