Φυτοφθορα (σηψη λαιμου και ριζων) - ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

Οι μηκητες του γένους Phytophthora είναι ωομύκητες του εδάφους που προκαλούν σοβαρές σηψιρριζίες και λαιμώδεις σήψεις στην αμυγδαλιά. Η ασθένεια μπορεί να οδηγήσει σε ταχεία παρακμή, μειωμένη παραγωγή και τελική ξήρανση του δένδρου, ιδιαίτερα σε βαριά και κακώς αποστραγγιζόμενα εδάφη.

Στην αμυγδαλιά έχουν παρατηρηθεί κυρίως Οι μύκητες: Phytophthora cambivora, P. cactorum, P. megasperma, P. cryptogea, P. citricola.

Συμπτώματα:

Στο ριζικό σύστημα:

Εκτεταμένη καφέ έως σκούρα σήψη στις απορροφητικές ρίζες.

Οι ρίζες γίνονται μαλακές, υδατώδεις και τελικά αποδομούνται.

Μείωση της ικανότητας πρόσληψης νερού ➨ σταδιακή μάρανση.

Στον λαιμό (crown rot):

Σκούρα καστανή έως μαύρη σήψη στη βάση του κορμού.

Ο φλοιός υγραίνεται - μαλακώνει - σχίζεται.

Στην τομή φαίνεται χαρακτηριστικός κοκκινοκάστανος μεταχρωματισμός του καμβίου.

Παραγωγή "κεχριμπαρένιου" εξιδρώματος σε προχωρημένες βλάβες.

Στην κόμη:

(δευτερογενής βλάβη)

Χλώρωση φύλλων.

Μικροφυλλία, βραχυγονάτωση.

Απότομη μάρανση μετά από ζεστές ημέρες.

Σταδιακή παρασιτική ξήρανση ή τελική κατάρρευση μέσα στο καλοκαίρι.

Συνθήκες ανάπτυξης & επιδημιολογία:

Υψηλή εδαφική υγρασία ➨ απολύτως καθοριστικός παράγοντας.

Πολλές Phytophthora σχηματίζουν ζωοσπόρια που κινούνται στο νερό και μολύνουν τον λαιμό και τις ρίζες.

Ευνοϊκές θερμοκρασίες για τις περισσότερες: 18-28°C.

Η ασθένεια είναι σοβαρότερη σε:

βαριά αργιλώδη εδάφη

κακή αποστράγγιση

υπερβολικό πότισμα

καλλιέργειες με άρδευση αυλάκων ή επιφανειακή λίπανση νερού

περιοχές με στάσιμο νερό ή συχνές βροχοπτώσεις.

Η μόλυνση συνήθως ξεκινά από το σημείο επαφής εδάφους-κορμού (crown/root collar).

Βιολογικός κύκλος:

Τα παθογόνα επιβιώνουν στο έδαφος ως χλαμυδοσπόρια, ωοσπόρια ή μυκήλιο.

Με υγρασία σχηματίζονται ζωοσποριάγγεια ➨ ζωοσπόρια κινούνται στο νερό και μολύνουν.

Η μόλυνση γίνεται είτε από τις ρίζες, είτε από το λαιμό όταν ο κορμός έρχεται σε επαφή με υγρό υπόστρωμα.

Η μόλυνση μπορεί να είναι γρήγορη σε νεαρά δέντρα και χρόνια στα μεγάλα.

Παρατήρηση στο χωράφι - διαγνωστικά σημεία:

Νέκρωση του καμβίου στον λαιμό με σαφή καστανοκόκκινη χρωματική ζώνη.

Σήψη στις ρίζες με απόσπαση του φλοιού.

Απότομη μάρανση σε συνθήκες ζέστης.

Συχνά παρατηρείται σε σημεία συγκέντρωσης νερού.

Καλλιεργητική & φυσική αντιμετώπιση:

Πολύ κρίσιμο σημείο: διόρθωση υγρασίας και αποστράγγισης.

Προληπτικά μέτρα:

Ανάπτυξη σε εδάφη με καλή στράγγιση.

Δημιουργία αναχωμάτων / λοφίσκων ώστε ο λαιμός να μένει ψηλά.

Αποφυγή υπερβολικής άρδευσης.

Απομάκρυνση εδάφους που καλύπτει τον λαιμό.

Απολύμανση εργαλείων.

Χρήση πιστοποιημένου πολλαπλασιαστικού υλικού.

Καταστροφή υπολειμμάτων και προσβεβλημένων δέντρων.

Θεραπείες πρόσφορες σε αρχικά στάδια:

Βελτίωση αποστράγγισης, περιορισμός ποτίσματος.

Εμπλουτισμός εδάφους με οργανική ουσία για καλύτερη δομή.

Εφαρμογή επιτρεπτών βιολογικών επεμβάσεων (π.χ. φωσφονικά άλατα).

Χημική καταπολέμηση:

Εφαρμογή εγκεκριμένων σκευασμάτων για Phytophthora spp. στην αμυγδαλιά.

Θεραπευτικά: φωσφονικό κάλιο/φωσφίτες (ανάλογα με την έγκριση του κάθε σκεύασματος).

Προληπτικά: εφαρμογές στον λαιμό και ριζοπότισμα όπου επιτρέπεται.