Φυτοφθορα (σηψη λαιμου και ριζων) - ΑΓΓΟΥΡΙ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

Η ασθένεια Φυτοφθορίωση (Phytophthora spp.) προκαλείται από είδη του γένους Phytophthora - ψευδομύκητες (Oomycetes) που ανήκουν στα Chromista.
Συχνότερα είδη που απομονώνονται από αγγουριά είναι: Phytophthora capsici, Phytophthora drechsleri, Phytophthora melonis.
Τα παθογόνα αυτά είναι εδαφογενή, αλλά μπορούν να εξαπλωθούν και μέσω σταγονιδίων νερού ή μολυσμένων εργαλείων.

Συμπτώματα:

Νεαρά φυτά - Προφυτρωτικές προσβολές:

Οι σπόροι σαπίζουν πριν τη βλάστηση, προκαλώντας κενά στις γραμμές σποράς.

Τα σπορόφυτα εμφανίζουν υδαρείς, σκουροπράσινες κηλίδες στη βάση του βλαστού (υποκοτύλιο).

Η περιοχή της σήψης μαλακώνει και συρρικνώνεται, με αποτέλεσμα τα φυτά να καταρρέουν στο έδαφος (“damping off”).

Σε υψηλή υγρασία, σχηματίζεται λευκή εξάνθηση (σποριοφορίες) στην προσβεβλημένη περιοχή.

Αναπτυγμένα φυτά:

Προσβάλλονται ο λαιμός, οι ρίζες και σε ορισμένες περιπτώσεις και οι καρποί.

Στον λαιμό του φυτού εμφανίζονται υδαρείς καστανές κηλίδες, που εξελίσσονται σε νεκρωτικές σήψεις.

Ο βλαστός συρρικνώνεται και το φυτό μαραίνεται απότομα, αρχικά κατά τις θερμές ώρες και στη συνέχεια μόνιμα.

Σε συνθήκες υγρασίας, τα προσβεβλημένα τμήματα καλύπτονται από λευκό βαμβακώδες μυκήλιο.

Οι καρποί που ακουμπούν στο έδαφος σαπίζουν από το σημείο επαφής, παρουσιάζοντας υδαρή σήψη με λευκή εξάνθηση.

Συνθήκες ανάπτυξης και εξάπλωσης:

Θερμοκρασία: 22-28 °C

Σχετική υγρασία: > 90%

Υγρασία εδάφους: Υγρό, κακώς στραγγιζόμενο έδαφος

Ο ρυθμός ανάπτυξης ασθένειας είναι πολύ ταχύς υπό συνθήκες στάσιμου νερού

Επιβίωση: Ωοσπόρια στο έδαφος για >3 έτη

Η ασθένεια ευνοείται σε υγρά, βαριά ή κακώς στραγγιζόμενα εδάφη, με συχνά ποτίσματα ή κακή αποστράγγιση.
Η διάδοση γίνεται μέσω νερού άρδευσης, επαφής με μολυσμένα υπολείμματα, εργαλείων ή παπουτσιών.

Βιολογικός κύκλος:

Επιβίωση με μορφή ωοσπορίων ή χλαμυδοσπορίων στο έδαφος και στα φυτικά υπολείμματα.

Βλάστηση υπό συνθήκες υγρασίας ➨ απελευθέρωση ζωοσπορίων που κινούνται στο νερό.

Μόλυνση μέσω τραυμάτων ή φυσικών ανοιγμάτων του φυτού (π.χ. ριζικές τρίχες).

Εξάπλωση μέσω επιφανειακού νερού ή σταγονιδίων άρδευσης.

Επαναμόλυνση με τη δημιουργία νέων σπορίων που επιστρέφουν στο έδαφος.

Καλλιεργητικά μέτρα:

Χρήση υγιών σπόρων και σποροφύτων.

Αποφυγή υπερβολικής υγρασίας - ποτίσματα μόνο όταν το υπόστρωμα στεγνώσει.

Καλή αποστράγγιση με προσθήκη άμμου ή κοπριάς.

Υψωμένες γραμμές φύτευσης (bed formation) για απομάκρυνση στάσιμου νερού.

Απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτών μαζί με το ριζικό τους σύστημα.

Απολύμανση εργαλείων και αποφυγή μετάδοσης με τα πόδια ή το νερό.

Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης, που καθιστά τα φυτά ευπαθέστερα.

Ηλιοαπολύμανση το καλοκαίρι, σε εδάφη με ιστορικό προσβολής.

Χημική και βιολογική αντιμετώπιση:

Οι ψεκασμοί ή εφαρμογές μέσω ποτίσματος πρέπει να συνδυάζονται με καλλιεργητικά μέτρα, απολύμανση εδάφους - ειδικά σε περιοχές με ιστορικό εδαφογενών μυκήτων.