Σηψεις καρπων - ΜΗΛΙΑ

Σήψεις Καρπών στη Μηλιά - Κύρια Παθογόνα & Χαρακτηριστικά: Οι σήψεις των καρπών στη μηλιά αποτελούν πολυπαραγοντικό πρόβλημα με σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο, τόσο προ- όσο και μετασυλλεκτικά. Οι κυριότεροι μύκητες που εμπλέκονται είναι τα Gloeosporium spp. (Colletotrichum), Penicillium spp., Stemphylium spp., Pleospora allii, καθώς και κλασικοί μετασυλλεκτικοί παθογόνοι όπως Botrytis cinerea.

Η εκδήλωση και η βαρύτητα των σήψεων επηρεάζονται από:

τραυματισμούς καρπών, χαλάζι, εγκαύματα

υψηλή υγρασία και κακή κυκλοφορία αέρα στον οπωρώνα

καθυστερημένη συγκομιδή

κακή υγιεινή αποθηκών και κάδων

υψηλή φόρτιση δέντρων (καρπός πιο ευάλωτος)

κακή θρέψη και χαμηλό ασβέστιο (ζήτημα φυσιολογικό αλλά σχετίζεται με αυξημένη ευπάθεια)

Συμπτώματα:

Ανθράκωση καρπού (Gloeosporium spp. syn Colletotrichum)

Ένα από τα σημαντικότερα παθογόνα σε υγρές περιοχές, ικανό να προκαλέσει σοβαρές μετασυλλεκτικές απώλειες.

Μικρές καστανές κυκλικές κηλίδες που εξελίσσονται σε βυθισμένες νεκρώσεις.

Σε προχωρημένο στάδιο σχηματίζουν ομόκεντρους δακτυλίους και πορτοκαλί/ροζ εκκρίσεις (σποριοδοχεία).

Η σήψη μπορεί να επεκταθεί κατά την αποθήκευση ακόμη και αν τα συμπτώματα είναι περιορισμένα στο χωράφι.

Συνθήκες ανάπτυξης: Υψηλή υγρασία, υπερβολικά πυκνή βλάστηση, σκιασμένοι ή κακώς αεριζόμενοι οπωρώνες.

Μπλε/Πράσινη σήψη (Penicillium spp.)

Ιδιαίτερα σημαντικό ως μετασυλλεκτική σήψη. Μπορεί να καταστρέψει μεγάλες ποσότητες αποθηκευμένων μήλων.

Μαλακή υδατώδης σήψη με χαρακτηριστική μπλε-πράσινη εξάνθιση.

Η μόλυνση ξεκινά σχεδόν πάντα από τραυματισμό.

Παράγοντες κινδύνου: Μη απολύμανση κάδων, βρώμικες επιφάνειες, θερμές αποθήκες, τραυματισμένα μήλα.

Στεμφύλιο (Stemphylium spp.)

Επιφανειακές, ανώμαλες, συχνά μαυριδερές νεκρώσεις.

Μπορεί να μοιάζει με εγκαύματα ή με δερματώσεις από άλλους μύκητες.

Συνήθως περιορίζεται στην επιφάνεια, αλλά υποβαθμίζει εμπορικά τους καρπούς.

Συνθήκες: Υγρό και ζεστό περιβάλλον, υπερβολικά ώριμοι καρποί.

Pleospora allii (Syn. Stemphylium botryosum group)

Όχι από τα σπουδαιότερα παθογόνα της μηλιάς, αλλά εμφανίζεται ως δευτερογενές σε κακούς χειρισμούς.

Σκούρες, ξηρές, ελαφρώς βυθισμένες κηλίδες.

Συχνά προσβάλλει τραυματισμένους καρπούς.

Σπανιότερα προκαλεί βαθύτερη σήψη, περισσότερο επιφανειακή αποχρωμάτωση.

Μετασυλλεκτικές σήψεις (Botrytis - Penicillium - Μικτοί μύκητες)

Αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των απωλειών στις αποθήκες.

Botrytis cinerea (Γκρίζα σήψη)

Μαλακή σήψη με γκρίζα εξάνθιση.

Προσβάλλει ιδιαίτερα αν τα μήλα είναι τραυματισμένα ή υπερώριμα.

Penicillium spp. - Μπλε/Πράσινη σήψη

Η πιο συχνή μετασυλλεκτική σήψη.

Ταχεία εξάπλωση σε θερμούς και υγρούς θαλάμους.

Μικτές λοιμώξεις

Συχνό φαινόμενο, καθώς τραυματισμένος καρπός γίνεται πύλη εισόδου για διάφορους μύκητες.

Γενικές στρατηγικές αντιμετώπισης (πριν & μετά τη συγκομιδή):

Στο χωράφι

Απομάκρυνση μουμιοποιημένων και προσβεβλημένων καρπών.

Καλή αραίωση κόμης - αερισμός.

Ψεκασμοί προστασίας πριν από βροχερές περιόδους (εγκεκριμένα φάρμακα ανά χώρα).

Προσεκτική συγκομιδή για αποφυγή τραυματισμών.

Στην αποθήκη

Απολύμανση χώρων, κάδων, παλετών.

Ταχεία ψύξη μετά τη συγκομιδή.

Θερμοκρασία < 2-3°C και υψηλή σχετική υγρασία χωρίς συμπύκνωση.

Απόρριψη τραυματισμένων καρπών πριν την αποθήκευση.