Αλτερνάρια - ΤΟΜΑΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
Η Αλτερνάρια στην Τομάτα, παθογόνα: Alternaria spp. - Alternaria solani, Alternaria alternata με τυπικό σύμπτομα σκούρες καφέ κηλίδες με ομόκεντρους δακτυλίους
Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως στα κατώτερα - παλαιότερα φύλλα, με την εμφάνιση μεγάλων, σκούρων καστανών κηλίδων (συχνά >1 cm) με ομόκεντρους δακτυλίους, χαρακτηριστικό γνώρισμα των ειδών Alternaria. Οι κηλίδες συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική/κιτρινωπή άλω, η οποία αυξάνεται καθώς η προσβολή επεκτείνεται.
Τα φύλλα νεκρώνονται, ξηραίνονται και στη συνέχεια πέφτουν, προκαλώντας πρόωρη φυλλόπτωση, η οποία αποδυναμώνει σημαντικά το φυτό.
Στα στελέχη παρατηρούνται επιμήκεις, ελαφρά βυθισμένες, σκούρες αλλοιώσεις, επίσης με ομόκεντρους δακτυλίους. Σε έντονες προσβολές μπορούν να περιζώσουν τον βλαστό, οδηγώντας σε κατάρρευση ολόκληρου του φυτού.
Στους καρπούς η προσβολή συνήθως ξεκινά από το σημείο πρόσφυσης του κάλυκα, με την εμφάνιση μαύρων-καφέ βυθισμένων κηλίδων με δακτύλιους. Οι καρποί παραμένουν «στεγνοί» στα αρχικά στάδια, αλλά συχνά δευτερογενείς μύκητες προκαλούν υγρή σήψη. Η προσβολή είναι συχνότερη σε καρπούς που μπαίνουν στο στάδιο ωρίμανσης.
Τα είδη Alternaria solani και A. alternata είναι τα συχνότερα παθογόνα στην τομάτα. Ο μύκητας διαχειμάζει στα φυτικά υπολείμματα, στο έδαφος και στα σολανώδη ζιζάνια.
Η αρχική μόλυνση γίνεται από κονίδια που απελευθερώνονται με τον άνεμο ή τα πιτσιλίσματα νερού.
Η ασθένεια εξελίσσεται ταχύτατα όταν υπάρχει υγρασία στην επιφάνεια των φύλλων, με έντονη παραγωγή κονιδίων μετά από βροχή, δρόσο ή υπερβολική υγρασία την αυγή.
Οι ιδανικές συνθήκες για επιδημική έξαρση της ασθένειας είναι
Θερμοκρασία 25-30°C: άριστη για βλάστηση και ανάπτυξη του παθογόνου.
Φυλλική υγρασία ≥ 8-10 ώρες: απαραίτητη για τη βλάστηση των κονιδίων.
Συχνές βροχοπτώσεις ή ισχυρή πρωινή δρόσος.
Πυκνή φύτευση και κακός αερισμός που καθυστερούν το στέγνωμα του φυλλώματος.
Αδύναμα, εξαντλημένα ή θρεπτικά μη ισορροπημένα φυτά, όπου η ασθένεια γίνεται πιο επιθετική.
Υπερβολικό άζωτο ή έλλειψη καλίου αυξάνουν την ευπάθεια.
Η ασθένεια εμφανίζεται συχνότερα μετά την καρπόδεση, όταν το φυτό βρίσκεται σε υψηλό φορτίο παραγωγής.
Αμειψισπορά 2-3 ετών με φυτά εκτός της οικογένειας Solanaceae.
Καταστροφή και απομάκρυνση υπολειμμάτων καλλιέργειας μετά τη συγκομιδή.
Χρήση υγιούς πιστοποιημένου σπόρου και απολύμανση σπορείων.
Καλή λίπανση - αποφυγή υπερβολικού αζώτου, επαρκής χορήγηση καλίου.
Ρύθμιση άρδευσης ώστε να αποφεύγεται το υγρό φύλλωμα (κατά προτίμηση στάγδην).
Αραιή φύτευση και καλός αερισμός για γρήγορο στέγνωμα των φύλλων.
Έλεγχος ζιζανίων, ιδιαίτερα των σολανωδών.
Χρήση ανθεκτικών ή πιο ανεκτικών υβριδίων, όπου διατίθενται.
Η χρήση μυκητοκτόνων είναι ο σημαντικότερος τρόπος διαχείρισης, ειδικά σε ευνοϊκές για την ασθένεια περιόδους.
Γενικές συστάσεις:
Εφαρμογή προληπτικά όταν εμφανίζονται οι πρώτες κηλίδες στο χωράφι.
Επαναλαμβανόμενοι ψεκασμοί ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τη διάρκεια δράσης του σκευάσματος.
Εναλλαγή μυκητοκτόνων με διαφορετικό τρόπο δράσης (FRAC κωδικός) για αποφυγή ανθεκτικότητας.
Συμπτώματα:
Αιτιολογία - Κύκλος της ασθένειας:
Συνθήκες Ανάπτυξης (Επιδημιολογία):
Οι ιδανικές συνθήκες για επιδημική έξαρση της ασθένειας είναι
