Η ασθένεια προκαλείται από τον μύκητα Verticillium dahliae, ασκομύκητα της οικογένειας Plectosphaerellaceae (Ascomycota).
Είναι μύκητας εδάφους, που εγκαθίσταται μέσω του ριζικού συστήματος και αποικίζει το αγγειακό σύστημα του ξύλου, προκαλώντας αδρομύκωση (φραγή των αγγείων).
Έχει πολύ ευρύ φάσμα ξενιστών (άνω των 200 ειδών), συμπεριλαμβανομένων κολοκυνθοειδών, σολανωδών, ελιάς, βαμβακιού και άλλων φυτών.
Τα συμπτώματα εκδηλώνονται κυρίως σε αναπτυγμένα φυτά μετά την καρπόδεση, όταν το φυτό έχει αυξημένες απαιτήσεις σε νερό και θρεπτικά.
Το παθογόνο εισέρχεται από τις ρίζες και εξαπλώνεται μέσω των αγγείων του ξύλου σε όλο το μήκος του στελέχους.
Στα κατώτερα φύλλα εμφανίζεται χλώρωση μεταξύ των νεύρων, που εξελίσσεται σε νέκρωση των μεσοφύλλιων ιστών.
Προοδευτικά, τα συμπτώματα ανεβαίνουν προς τα νεότερα φύλλα.
Οι νεκρωμένες περιοχές αποκτούν καστανό χρώμα, και τα φύλλα τελικά ξηραίνονται και πέφτουν.
Τα φυτά μαραίνονται μερικώς ή ολικά, αρχικά κατά τις θερμές ώρες της ημέρας, ενώ αργότερα παραμένουν μόνιμα μαραμένα.
Εμφανίζονται καχεκτικά, με μικρότερους καρπούς και χαμηλή παραγωγικότητα.
Σε εγκάρσια ή επιμήκη τομή του στελέχους ή της ρίζας παρατηρείται έντονος καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων.
Ο μεταχρωματισμός είναι πιο έντονος στους κόμβους του φυτού.
Η πορεία της ασθένειας είναι συνήθως βραδεία, αλλά επιταχύνεται όταν το φυτό φέρει βαρύ φορτίο καρπών ή εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες και στρες.
Θερμοκρασία εδάφους: 20-25°C (όχι >30°C)
Υγρασία: Μέτρια έως υψηλή, όχι κορεσμένη
pH εδάφους: Ελαφρώς ουδέτερο έως αλκαλικό (6,5-7,5)
Εδάφη: Αμμώδη έως πηλώδη, καλής στράγγισης
Παράγοντες μόλυνσης: Τραυματισμοί ριζών, εργαλεία, νερό άρδευσης, σπόρος
Διάρκεια επιβίωσης μικροσκληρωτίων: έως 15 έτη
Είναι ασθένια εδάφους, δεν μεταδίδεται με τον αέρα, αλλά μέσω εδάφους, εργαλείων, παπουτσιών, φυταρίων ή νερού.
Η εξάπλωση εντός του θερμοκηπίου είναι βραδεία, αλλά μόνιμη όταν εγκατασταθεί.
Αποφυγή καλλιέργειας σε εδάφη με πρόσφατο ιστορικό βερτισιλλίωσης.
Απομάκρυνση υπολειμμάτων και ζιζανίων, που λειτουργούν ως δεξαμενές μόλυνσης.
Εκρίζωση και καταστροφή των προσβεβλημένων φυτών.
Ηλιοαπολύμανση εδάφους (solarization) για 4-6 εβδομάδες το καλοκαίρι - μειώνει δραστικά τον πληθυσμό μικροσκληρωτίων.
Απολύμανση εργαλείων και υποδημάτων (διάλυμα χλωρίνης ή οινοπνεύματος).
Αμειψισπορά με μη ξενιστές (π.χ. σιτηρά, καλαμπόκι, ψυχανθή).
Εμπλουτισμός εδάφους με οργανική ουσία και ανταγωνιστικούς μικροοργανισμούς (Trichoderma harzianum, T. asperellum).
Δεν υπάρχουν θεραπευτικά μυκητοκτόνα.
Η χημική καταπολέμηση είναι αποτελεσματική μόνο προληπτικά ή απολυμαντικά στο έδαφος.
Ηλιοαπολύμανση (με κάλυψη εδάφους με διαφανές πλαστικό).
Απολυμαντικά εδάφους (π.χ. βιο-φουμακτίνες, εκχυλίσματα Brassica spp., βιολογικοί παράγοντες).
Βιολογικά σκευάσματα με Trichoderma spp. ή Bacillus subtilis.

Συμπτώματα:

Στα φύλλα:
Στο φυτό:
Εξέλιξη:
Συνθήκες ανάπτυξης και επιδημιολογία:
Είναι ασθένια εδάφους, δεν μεταδίδεται με τον αέρα, αλλά μέσω εδάφους, εργαλείων, παπουτσιών, φυταρίων ή νερού.
Η εξάπλωση εντός του θερμοκηπίου είναι βραδεία, αλλά μόνιμη όταν εγκατασταθεί.







Βερτισιλλίωση (Αδρομυκώσεις) - ΑΓΓΟΥΡΙ

