Το γένος Verticillium spp., κυρίως τα είδη Verticillium dahliae και Verticillium albo-atrum, είναι γνωστά εδαφογενή αγγειόφιλα παθογόνα που προκαλούν αδρομυκώσεις (Verticillium wilt) σε πολλές καλλιέργειες.
Ωστόσο, στο καρότο (Daucus carota), οι αναφορές είναι σπάνιες και το παθογόνο δεν θεωρείται κύρια ή οικονομικά σημαντική ασθένεια.
Η διάγνωση απαιτεί μικροσκοπική παρατήρηση ή καλλιέργεια του μύκητα, διότι τα συμπτώματα μοιάζουν με Fusarium.
Εδάφη με υψηλή πίεση Verticillium (μετά από καλλιέργεια πατάτας ή τομάτας).
Ποικιλίες καρότου για σπόρο (μεγαλύτερος βιολογικός κύκλος).
Μερικός ή ανομοιόμορφος μαρασμός στα παλαιότερα φύλλα.
Κιτρίνισμα και πρόωρη νέκρωση εξωτερικών φύλλων.
Σε εγκάρσια τομή της ρίζας ή του λαιμού:
Εμφανής καστανός μεταχρωματισμός των αγγείων.
Τα φυτά μπορεί να παραμένουν νάνα, με χαμηλότερη ριζοπαραγωγή.
Ο μύκητας επιβιώνει για >10 χρόνια στο έδαφος ως μικροσκληρώτια.
Μόλυνση μέσω ριζικών τραυμάτων ή φυσικών ανοιγμάτων.
Εγκαθίσταται στα αγγεία και προκαλεί φράξιμο, με αποτέλεσμα μαρασμό.
Αμειψισπορά με μη ξενιστές (σιτηρά, καλαμπόκι).
Αποφυγή καλλιέργειας μετά από τομάτα, πατάτα, ελιά, βαμβάκι.
Απομάκρυνση υπολειμμάτων και βαθιά ενσωμάτωση.
Απολύμανση εδάφους (ηλιοαπολύμανση το καλοκαίρι, βιολογική απολύμανση).
Καλή στράγγιση - το Verticillium ευνοείται σε υπερβολικά υγρά εδάφη.
Trichoderma harzianum, T. atroviride - ανταγωνιστικά στο ριζόσφαιρο.
Bacillus subtilis, Pseudomonas fluorescens - επαγωγή αντοχής.
Χρήση υγιούς σπόρου και απολυμασμένων υποστρωμάτων.
Ωστόσο, στο καρότο (Daucus carota), οι αναφορές είναι σπάνιες και το παθογόνο δεν θεωρείται κύρια ή οικονομικά σημαντική ασθένεια.
Η διάγνωση απαιτεί μικροσκοπική παρατήρηση ή καλλιέργεια του μύκητα, διότι τα συμπτώματα μοιάζουν με Fusarium.







Βερτισιλλίωση (Αδρομυκώσεις) - ΚΑΡΟΤΑ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

