Σκληρωτινιαση - ΑΝΙΘΟΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Το Sclerotinia sclerotiorum προκαλεί λευκή σήψη στους βλαστούς και ανθοταξίες, ιδιαίτερα σε υγρές και δροσερές συνθήκες.
Η ασθένεια είναι σοβαρή σε φυτά θερμοκηπίου ή πυκνοφυτεμένες καλλιέργειες και ελέγχεται κυρίως προληπτικά, με αποστράγγιση και αμειψισπορά.

Παθογόνο:

Είδος: Sclerotinia sclerotiorum

Ομάδα: Ascomycota - Leotiomycetes

Τηλεομορφή: Sclerotinia sclerotiorum

Συμπτώματα:

Βλαστοί:

Μαλακή, υδατώδης σήψη στη βάση ή στους κόμβους.

Τα προσβεβλημένα τμήματα καλύπτονται από λευκό βαμβακώδες μυκήλιο.

Εμφάνιση μαύρων σκληρωτίων (2-10 mm) μέσα ή πάνω στους ιστούς.

Φύλλα:

Μαραίνονται, καταρρέουν, συχνά κρεμούν πάνω στο σάπιο τμήμα.

Ανθικά μέρη:

Σήψη ανθοταξιών ή ταξιανθικών στελεχών, αποχρωματισμός και πτώση.

Συνθήκες ανάπτυξης:

Υψηλή σχετική υγρασία (>85%) και θερμοκρασίες 15-22 °C.

Πυκνή φύτευση, έλλειψη αερισμού, υπερβολική άρδευση.

Ο μύκητας επιβιώνει στο έδαφος με σκληρώτια για 3-5 χρόνια.

Διασπορά ασκοσπορίων με τον άνεμο ή μόλυνση μέσω τραυμάτων.

Βιολογικός κύκλος:

Επιβίωση μέσω σκληρωτίων στο έδαφος ή στα φυτικά υπολείμματα.

Υπό ευνοϊκές συνθήκες (υγρασία/δροσιά) σχηματίζονται αποθήκια που παράγουν ασκοσπόρια.

Τα ασκοσπόρια μολύνουν φύλλα ή βλαστούς, κυρίως στα σημεία επαφής με το έδαφος.

Εμφανίζονται δευτερογενείς μολύνσεις μέσω μυκηλίου από φυτό σε φυτό.

Καλλιεργητικά μέτρα:

Αμειψισπορά με μη ξενιστές (π.χ. σιτηρά, καλαμπόκι) για 3-4 έτη.

Απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτών και υπολειμμάτων.

Καλή αποστράγγιση και αποφυγή υπερβολικής υγρασίας.

Αποφυγή υπερβολικής πυκνότητας και βελτίωση αερισμού.

Πότισμα νωρίς το πρωί για ταχεία ξήρανση των φύλλων.

Βιολογική αντιμετώπιση:

Trichoderma spp. και Coniothyrium minitans (ανταγωνιστές των σκληρωτίων).

Ηλιαπολύμανση σε θερινές περιόδους.

Καλή ενσωμάτωση οργανικής ουσίας, που ενισχύει τη μικροβιακή δραστηριότητα του εδάφους.