Κλαδοσποριωση - ΔΑΜΑΣΚΗΝΙΑ

Η Κλαδοσπόρίωση στη Δαμασκηνιά προκαλέι κηλιδώσεις φύλλων

Παθογόνος μικροοργανισμός:

Cladosporium cladosporioides (Fres.) de Fries. Ανήκει στους Δευτερόμυκητες (Deuteromycetes) / Cladosporiaceae.
Σχηματίζει κονιδιοφόρους και ελαφρά χρωματισμένα ελικοειδή κονίδια σε χαρακτηριστικές «αλυσίδες».

Το είδος αυτό είναι συχνό σαπροφυτικό αλλά και ευκαιριακό παθογόνο, ειδικά σε δέντρα που βρίσκονται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας ή με τραυματισμένους ιστούς.

Η Κλαδοσπόρίωση στις δαμασκηνιές σπάνια αποτελεί σοβαρή ασθένεια από μόνο του.
Η σημασία του αυξάνεται σε: παρατεταμένη υγρασία, ανεπαρκή αερισμό, παρουσία τραυματισμών (χαλάζι, έντομα, ηλιοκάματα).

Συχνά λειτουργεί ως δευτερογενές παθογόνο, εγκαθιστάται σε εξασθενημένους ιστούς και συμβάλλει στην εξέλιξη κηλιδώσεων και επιφανειακής μούχλας.

Συμπτώματα:

Το Cladosporium μπορεί να προκαλέσει κηλιδώσεις φύλλων, ιδιαίτερα σε συνθήκες υψηλής υγρασίας ή κακής κυκλοφορίας αέρα.

Φύλλα:

Μικρές αρχικά ελαφρώς χλωρωτικές κηλίδες, που στη συνέχεια γίνονται:

ελαιώδεις-πρασινοκαστανές,

συχνά με ελαφρώς βελούδινη επιφάνεια από την εξάνθηση κονιδίων.

Οι κηλίδες είναι κυκλικές-ακανόνιστες, 2-6 mm, και μπορεί να συνενώνονται.

Σε υγρές περιόδους τα φύλλα αποκτούν σκούρα πράσινη-μαυριδερή επιφάνεια («μούχλα» cladosporium).

Βλαστοί - Τρυφεροί ιστοί:

Σπάνια εμφανίζονται επιμήκεις ελαιώδεις-μαυριδερές κηλίδες, κυρίως σε πληγές ή περιοχές με υγρασία.

Καρποί:

Το Cladosporium cladosporioides συνήθως δεν προκαλεί σοβαρές πρωτογενείς σήψεις σε υγιείς καρπούς.

Μπορεί όμως να:

εγκαθίσταται σε τραυματισμένους καρπούς ή στη «σκουριά» από χαλάζι,

δημιουργεί σκοτεινές ελαιώδεις κηλίδες, επιφανειακή μούχλα,

συμβάλλει σε δευτερογενή σήψη μαζί με άλλα παθογόνα.

Συνθήκες ανάπτυξης - Επιδημιολογία:

Υψηλή υγρασία > 85%, συχνές βροχές, κακή κυκλοφορία αέρα.

Θερμοκρασίες 15-27°C ευνοούν τη βλάστηση των κονιδίων.

Ο μύκητας επιβιώνει ως μυκήλιο και κονίδια:

σε πεσμένα φύλλα,

σε προσβεβλημένες επιφάνειες κλαδίσκων,

σε οργανικά υπολείμματα στον οπωρώνα.

Διασπορά με άνεμο, βροχή και καλλιεργητικές εργασίες.

Η ασθένεια συνήθως αποκτά σημασία σε:

πυκνές φυτεύσεις,

μη κλαδεμένα-αερισμένα δέντρα,

περιόδους παρατεταμένης υγρασίας.

Διάγνωση ασθένιας, και διαφορές με άλλα παθογόνα:

Αλτερνάρια (Alternaria spp.):

Οι κηλίδες έχουν ομόκεντρους δακτυλίους, πιο ευκρινείς από τις κηλίδες Cladosporium.

Στους καρπούς η Alternaria προκαλεί βαθύτερη σήψη.

Κερκοσπορίωση (Cercospora spp.):

Οι κηλίδες είναι πολύ πιο καθαρές, καστανές με χλωρωτική άλω.

Επιφάνεια χωρίς την χαρακτηριστική «βελούδινη» μούχλα του Cladosporium.

Φυσιολογικές κηλιδώσεις από ήλιο, άλατα:

Δεν εμφανίζουν επιφανειακή μούχλα/σποριογόνια.

Καλλιεργητικά μέτρα:

Κλάδεμα για αερισμό της κόμης.

Απομάκρυνση και καταστροφή προσβεβλημένων φύλλων και υπολειμμάτων.

Ρύθμιση άρδευσης - αποφυγή υπερβολικής υγρασίας στο φύλλωμα.

Αραίωμα κόμης για μείωση υγρασίας.

Σε σοβαρές και επαναλαμβανόμενες προσβολές:

χρήση εγκεκριμένων μυκητοκτόνων (κυρίως προστατευτικών όπως captan, mancozeb ή χαλκούχα), ανάλογα με το εθνικό Μητρώο Σκευασμάτων.

Προσεκτικός ψεκασμός σε περιόδους υψηλής υγρασίας και επαναλαμβανόμενων βροχών.