Αιτιολογικός παράγοντας:
Η ασθένεια προκαλείται από τον μύκητα Colletotrichum lagenarium (Pass.) Ellis & Halst., ο οποίος σήμερα ταξινομείται συχνά ως Colletotrichum orbiculare.
Ανήκει στην οικογένεια Glomerellaceae (Ascomycota) και είναι εξειδικευμένος παθογόνος των κολοκυνθοειδών (Cucurbitaceae).
Ο μύκητας είναι νεκροτροφικός και προσβάλλει όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού (φύλλα, μίσχους, βλαστούς, καρπούς), προκαλώντας εκτεταμένες νεκρώσεις και μεγάλες απώλειες σε συνθήκες υψηλής υγρασίας.
Συμπτώματα:
Στα φύλλα:
Εμφανίζονται αρχικά πρασινωπές ή κιτρινοπράσινες κηλίδες, κυρίως κατά μήκος των νεύρων, οι οποίες σταδιακά σκουραίνουν και γίνονται νεκρωτικές.
Οι κηλίδες επεκτείνονται και συγχωνεύονται, καταλαμβάνοντας μεγάλο μέρος του ελάσματος.
Σε προχωρημένα στάδια, οι ιστοί ξηραίνονται και το φύλλο καταστρέφεται μερικώς ή ολικά, προκαλώντας σημαντική μείωση της φωτοσύνθεσης.
Στους μίσχους και στους βλαστούς:
Παρατηρούνται επιμήκεις, ελαφρώς βυθισμένες καστανές έως μαύρες κηλίδες.
Όταν οι βλάβες περιβάλλουν ολόκληρη την περίμετρο του βλαστού, προκαλείται διακοπή της αγωγής και αποξήρανση του τμήματος πάνω από το σημείο της μόλυνσης.
Στους καρπούς:
Οι κηλίδες είναι κυκλικές, βυθισμένες, σκούρου χρώματος, συνήθως με υδαρή περιφέρεια στα αρχικά στάδια.
Με υγρό καιρό οι βλάβες καλύπτονται από ροζ-σομόν μάζες που αποτελούνται από τις κονιδιοφόρες καρποφορίες του μύκητα.
Στο κέντρο των κηλίδων παρατηρούνται πολυάριθμα μαύρα στίγματα (ακερβούλια) - χαρακτηριστικό γνώρισμα του Colletotrichum.
Όταν προσβληθούν νεαροί καρποί, προκαλείται παραμόρφωση ή καρπόπτωση.
Σε ώριμους καρπούς, η σήψη εξελίσσεται γρήγορα και καθιστά τους καρπούς μη εμπορεύσιμους.
Συνθήκες ανάπτυξης και επιδημιολογία:
Η ασθένεια ευνοείται από θερμό και υγρό περιβάλλον, με συχνές βροχές, δροσιές ή υπερβολική υγρασία θερμοκηπίου.
Θερμοκρασία ανάπτυξης: 22-30 °C (άριστη: 25 °C)
Σχετική υγρασία: > 90 %
Νερό στα φύλλα: Απαραίτητο για βλάστηση κονιδίων (6-12 ώρες)
Φως: Οι μολύνσεις ευνοούνται από σκιερό και πυκνό φύλλωμα
Περίοδος υψηλού κινδύνου: Άνοιξη-φθινόπωρο ή μετά από συνεχείς βροχές
Η μόλυνση πραγματοποιείται μέσω στομάτων ή πληγών. Τα κονίδια του μύκητα διασπείρονται με σταγονίδια νερού, άνεμο και εργαλεία καλλιέργειας.
Βιολογικός κύκλος:
Διαχείμαση: ο μύκητας επιβιώνει στα μολυσμένα φυτικά υπολείμματα, στα ζιζάνια ξενιστές και σε μολυσμένο σπόρο.
Πρωτογενείς μολύνσεις: προέρχονται από τα κονίδια των ακερβουλίων που διασπείρονται με βροχή ή άρδευση.
Δευτερογενείς μολύνσεις: κάθε νέο κύμα βροχής ή υγρασίας προκαλεί νέα έξαρση ασθένειας.
Αναπαραγωγή: σχηματίζονται κονίδια μέσα σε ροζ μάζες επάνω στις κηλίδες· τα κονίδια βλαστάνουν μέσα σε λίγες ώρες παρουσία υγρασίας.
Ο κύκλος μπορεί να επαναληφθεί πολλαπλές φορές σε μια καλλιεργητική περίοδο, ειδικά σε θερμά και υγρά μικροκλίματα.
Παράγοντες που ευνοούν την ασθένεια:
Υπερβολική άρδευση και κακή αποστράγγιση.
Πυκνή φύτευση και ανεπαρκής κυκλοφορία αέρα.
Επαναλαμβανόμενη καλλιέργεια κολοκυνθοειδών στο ίδιο χωράφι.
Παρουσία ζιζανίων-ξενιστών (άγρια κολοκυνθοειδή).
Πληγές από έντομα ή μηχανικές τομές.
Καλλιεργητικά μέτρα:
Χρήση υγιούς σπόρου ή πιστοποιημένου φυτωριακού υλικού.
Αμειψισπορά με μη ξενιστές για τουλάχιστον 1-2 έτη.
Απομάκρυνση και καταστροφή των υπολειμμάτων της προηγούμενης καλλιέργειας.
Απομάκρυνση προσβεβλημένων φυτών και καρπών.
Περιορισμός της υγρασίας:
καλός αερισμός,
αραιή φύτευση,
αποφυγή υπερβολικών ποτισμάτων,
ψεκασμοί τις πρωινές ώρες.
Καταστροφή άγριων κολοκυνθοειδών κοντά στα χωράφια (δεξαμενές μόλυνσης).
Χημική καταπολέμηση:
Η αντιμετώπιση γίνεται με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων ή προληπτικά σε ευνοϊκές συνθήκες.
Χρησιμοποιούνται εγκεκριμένα μυκητοκτόνα
Εναλλαγή δραστικών ουσιών διαφορετικών FRAC ομάδων για αποφυγή ανθεκτικότητας.
Ανθράκωση - ΑΓΓΟΥΡΙ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ