Κορύνεο / Πολυστιγματώση Κερασιάς παθογόνο το Stigmina carpophila (πρώην Wilsonomyces carpophilus)
Η ασθένεια αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μυκητολογικές προσβολές των πυρηνοκάρπων, ιδιαίτερα σε υγρά και ψυχρά περιβάλλοντα στα τέλη χειμώνα - αρχές άνοιξης.
Προσβάλλει φύλλα, βλαστούς, οφθαλμούς, άνθη και καρπούς.
Στα νεαρά φύλλα εμφανίζονται μικρές κυκλικές καστανές κηλίδες με σαφή περιφέρεια.
Το κέντρο των κηλίδων νεκρώνεται και αποχωρίζεται, δημιουργώντας χαρακτηριστικές οπές τύπου “σκάγιας” (shot hole) - το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ασθένειας.
Σε υψηλή υγρασία σχηματίζονται σκούρες έως μαύρες καρποφορίες του μύκητα στην κάτω επιφάνεια.
Παρατηρούνται μικρά επιμήκη έλκη και νεκρώσεις φλοιού.
Στην περιφέρεια των ελκών συχνά εμφανίζεται εκροή κόμμεος.
Οι νεαροί βλαστοί μπορεί να ξεραθούν μερικώς.
Οι οφθαλμοί νεκρώνονται, ξηραίνονται και συχνά πέφτουν πριν εκπτύξουν βλαστό.
Σε πρώιμες μολύνσεις παρατηρούνται καστανές κηλιδώσεις, ξήρανση ολόκληρου του άνθους και ανθόρροια.
Στους νεαρούς καρπούς εμφανίζονται στρογγυλές καστανές κηλίδες, βυθισμένες ή ελαφρά υπερυψωμένες.
Σε προχωρημένο στάδιο δημιουργούνται σκούρα στίγματα - καρποφορίες του μύκητα.
Ο μύκητας διαχειμάζει σε: προσβεβλημένους οφθαλμούς, μολυσμένα βλαστικά τμήματα, πεσμένα φύλλα.
Η μόλυνση ευνοείται από: υψηλή υγρασία ή συνεχείς βροχοπτώσεις, ψυχρές έως ήπιες θερμοκρασίες 2-20°C, παρατεταμένο βρεγμένο φύλλωμα (> 12 ώρες).
Η ασθένεια είναι εντονότερη σε: πυκνά δενδροκομεία, περιοχές με συχνές ομίχλες, ποικιλίες με χαμηλή αντοχή.
Απομάκρυνση και κάψιμο των προσβεβλημένων κλαδιών κατά το κλάδεμα.
Καλή κυκλοφορία αέρα μέσα στην κόμη (αραιό κλάδεμα).
Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης (ευνοεί τρυφερή βλάστηση ευαίσθητη σε μόλυνση).
Προληπτικοί ψεκασμοί:
Μετά την πτώση των φύλλων το φθινόπωρο.
Πριν το φούσκωμα των οφθαλμών (στάδιο A-B).
Στις περιοχές με έντονο ιστορικό προσβολών απαιτείται επιπλέον εφαρμογή στο στάδιο ροζ μπουμπούκι.
Χρήση εγκεκριμένων μυκητοκτόνων για κορύνεο (κυρίως χαλκούχα ή άλλες ομάδες ανάλογα με το σκεύασμα).
Η ασθένεια αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μυκητολογικές προσβολές των πυρηνοκάρπων, ιδιαίτερα σε υγρά και ψυχρά περιβάλλοντα στα τέλη χειμώνα - αρχές άνοιξης.
Προσβάλλει φύλλα, βλαστούς, οφθαλμούς, άνθη και καρπούς.

Συμπτώματα:








Κορύνεο - ΚΕΡΑΣΙΑ

