Κορυνεο - ΒΕΡΙΚΟΚΙΑ

Το κορύνεο (Stigmina carpophila) στη Βερικοκιά αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μυκητολογικές ασθένειες των πυρηνοκάρπων και προσβάλλει συχνά τη βεριικοκιά, προκαλώντας ζημιές στο φύλλωμα, στους νεαρούς βλαστούς και - κυρίως - στους καρπούς. Η ένταση της ασθένειας εξαρτάται ισχυρά από τις καιρικές συνθήκες της άνοιξης και των βροχερών περιόδων του χειμώνα.

Σημασία της ασθένειας:

Στα φυτώρια και σε νεαρά δέντρα, ο μύκητας προσβάλλει έντονα τους βλαστούς και τα φύλλα, προκαλώντας επιβράδυνση της ανάπτυξης.

Σε παραγωγικούς οπωρώνες, η ασθένεια εκδηλώνεται κυρίως με κηλίδες και παραμορφώσεις στους καρπούς, υποβαθμίζοντας σοβαρά την ποιότητα.

Ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα παρατηρούνται:

σε υγρά εδάφη,

σε περιοχές με συνεχείς βροχοπτώσεις,

σε περιοχές με ήπιους χειμώνες, όπου ο μύκητας παραμένει ενεργός για μεγαλύτερο διάστημα.

Συμπτώματα στη Βερικοκιά:

1. Φύλλα

Εμφανίζονται μικρά, στρογγυλά στίγματα, με:

κίτρινο κέντρο,

πορφυροκόκκινο περιθώριο.

Με την εξέλιξη της προσβολής σχηματίζεται διαχωριστικό στρώμα μεταξύ υγιούς και νεκρωμένου ιστού.

Το νεκρωμένο κέντρο ξηραίνεται και αποκολλάται, δημιουργώντας χαρακτηριστικές οπές (shot-hole) στο έλασμα.

Σε έντονες προσβολές προκαλείται πρόωρη φυλλόπτωση.

2. Βλαστοί - κλάδοι

Εμφανίζονται ελλειψοειδείς, γκριζοκάστανες κηλίδες, μήκους 5-10 mm.

Στο κέντρο υπάρχει συχνά βαθούλωμα, χαρακτηριστικό της νέκρωσης.

Σε νεαρά κλαδάκια δημιουργούνται μικρά έλκη που μπορεί να περιορίσουν την ανάπτυξη ή να προκαλέσουν εξασθένηση των οργάνων.

3. Οφθαλμοί

Μπορεί να εμφανιστεί μελίτωμα (gum exudation) στη βάση των μπουμπουκιών.

Οι οφθαλμοί συχνά νεκρώνονται, οδηγώντας σε μειωμένη καρποφορία.

4. Καρποί

Δημιουργούνται κυκλικές, υπερυψωμένες ή βυθισμένες κηλίδες.

Η επιφάνεια γίνεται τραχιά, με αποτέλεσμα οι καρποί:

να παραμορφώνονται,

να υποβαθμίζονται εμπορικά,

να είναι ευπαθείς σε δευτερογενείς μολύνσεις.

Επιδημιολογία - Συνθήκες ανάπτυξης:

Ο μύκητας διαχειμάζει:

σε μολυσμένα φύλλα,

σε προσβεβλημένους βλαστούς,

σε οφθαλμούς.

Πρωτογενείς μολύνσεις ξεκινούν νωρίς την άνοιξη, όταν υπάρχουν:

υψηλή σχετική υγρασία,

βροχή (απαιτείται ελεύθερο νερό για βλάστηση κονιδίων),

θερμοκρασίες 10-20°C.

Οι μολύνσεις εντείνονται σε περιόδους με:

παρατεταμένες δροσιές,

συχνές νυχτερινές υγρασίες,

μη επαρκή αερισμό της κόμης.

Αντιμετώπιση με Καλλιεργητικά μέτρα:

Αφαίρεση και καταστροφή προσβεβλημένων βλαστών και φύλλων.

Καλοί αερισμοί της κόμης με σωστό κλάδεμα.

Αποφυγή άρδευσης με τεχνητή βροχή και υπερβολικής υγρασίας.

Διατήρηση ισορροπημένης λίπανσης - αποφυγή υπερβολικού αζώτου.

Επιλογή ανθεκτικότερων ποικιλιών, όπου είναι διαθέσιμες.

Χημική αντιμετώπιση:

Οι επεμβάσεις πρέπει να είναι αυστηρά προληπτικές, διότι ο μύκητας προσβάλλει κυρίως νεαρό φύλλωμα και οφθαλμούς.

Συνιστώμενοι χρόνοι εφαρμογής:

Λίγο πριν τη διόγκωση των οφθαλμών (στάδια Α-Β).

Μετά την πτώση των πετάλων, ειδικά σε χρονιές με ιστορικό έντονης προσβολής.

Επαναλήψεις όπου απαιτείται, με βάση τις τοπικές προειδοποιήσεις.

Χρησιμοποιούνται εγκεκριμένα προστατευτικά μυκητοκτόνα

Η επιτυχία της παρέμβασης εξαρτάται αποφασιστικά από τον σωστό χρόνο εφαρμογής.