Φελλοποιηση καρπων - ΑΒΟΚΑΝΤΟ

Η φελλοποίηση καρπών του αβοκάντο, γνωστή και ως ψώρα ή ροδόχρωση του αβοκάντο (avocado scab), προκαλείται από τον μύκητα Elsinoë perseae η ονομασία Sphaceloma perseae Jenkins αποτελεί την παλαιότερη συνώνυμη ονομασία του παθογόνου. Η ασθένεια θεωρείται σημαντική σε καλλιέργειες αβοκάντο, επειδή υποβαθμίζει έντονα την εμπορική αξία των καρπών και μπορεί να ευνοήσει δευτερογενείς σήψεις μέσω των επιφανειακών ρωγμών που δημιουργεί.

Συμπτώματα:

Ο μύκητας προσβάλλει κυρίως νεαρούς καρπούς, αλλά και νεαρά φύλλα, μίσχους, ποδίσκους και τρυφερούς βλαστούς.

Στους καρπούς εμφανίζονται αρχικά μικρές, υπερυψωμένες, κυκλικές έως ακανόνιστες, καστανές έως πορφυροκαστανές κηλίδες με τραχιά και φελλώδη υφή, οι οποίες με την εξέλιξη της προσβολής συνενώνονται και σχηματίζουν μεγαλύτερες ακανόνιστες, σκληρές και συχνά ραγισμένες περιοχές στην επιφάνεια του καρπού.

Στα φύλλα σχηματίζονται μικρές σκούρες κηλίδες και υπερυψωμένες βλάβες, συχνά κατά μήκος των νεύρων, οι οποίες μπορεί να αποκτήσουν αστεροειδή μορφή, να προκαλέσουν παραμόρφωση, κατσάρωμα ή και πτώση του νεκρωμένου κέντρου, αφήνοντας μικρές οπές στο έλασμα. Στους μίσχους, στους ποδίσκους και στους τρυφερούς βλαστούς οι βλάβες είναι συνήθως επιμήκεις, ελαφρώς υπερυψωμένες και τραχείες στην αφή.

Η ασθένεια συνήθως δεν επηρεάζει άμεσα τη σάρκα του καρπού, επειδή περιορίζεται κυρίως στην εξωτερική επιφάνεια, όμως οι φελλώδεις και ραγισμένες αλλοιώσεις μειώνουν σημαντικά την εμπορική εμφάνιση και διευκολύνουν την είσοδο δευτερογενών παθογόνων, όπως μυκήτων που προκαλούν σήψεις.

Ευνοϊκές συνθήκες:

Η ασθένεια ευνοείται όταν επικρατεί δροσερός έως ήπιος και υγρός καιρός κατά την περίοδο που οι ιστοί είναι νεαροί και ευπαθείς, ιδιαίτερα σε φάσεις νέας βλάστησης, άνθησης και πρώιμης ανάπτυξης των καρπών.

Η διασπορά του παθογόνου γίνεται τοπικά με την βροχή, άνεμο και έντομα, ενώ η πυκνή κόμη και η κακή κυκλοφορία του αέρα αυξάνουν τη διάρκεια διαβροχής των ιστών και ευνοούν τις μολύνσεις.

Αντιμετώπιση:

Η αντιμετώπιση βασίζεται σε συνδυασμό προληπτικών καλλιεργητικών μέτρων και προστατευτικών επεμβάσεων.

Συνιστώνται υγιές πολλαπλασιαστικό υλικό, τακτικός έλεγχος της νέας βλάστησης και των νεαρών καρπών, απομάκρυνση έντονα προσβεβλημένων καρπών και κλαδίσκων, καθώς και κατάλληλο κλάδεμα για καλύτερο αερισμό και φωτισμό της κόμης.

Σε περιοχές ή περιόδους με ιστορικό προσβολών εφαρμόζονται προστατευτικά μυκητοκτόνα, κυρίως χαλκούχα σκευάσματα, ξεκινώντας όταν διογκώνονται τα ανθοφόρα μάτια, επαναλαμβάνοντας προς το τέλος της άνθησης όταν έχει γίνει καρπόδεση και ξανά 3-4 εβδομάδες αργότερα, ανάλογα με την πίεση της ασθένειας και τις καιρικές συνθήκες.

Σε ορισμένες πηγές αναφέρονται επίσης εφαρμογές χαλκού σε τακτικά διαστήματα κατά την ευαίσθητη περίοδο ανάπτυξης των καρπών, πάντα όμως σύμφωνα με τις τοπικές εγκρίσεις και τις οδηγίες φυτοπροστασίας.