Πληροφορίες και τρόπος λειτουργίας της δραστικής ουσίας cu-hdo (για υγειονομική χρήση)
Το Cu‑HDO είναι το εμπορικό/συντομογραφικό όνομα για τη δραστική bis‑(N‑cyclohexyl‑diazeniumdioxy)‑copper, έναν οργανικό‑χαλκούχο βιοκτόνο που χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως συντηρητικό ξύλου (wood preservative, προϊόντα τύπου 8) σε εμποτισμούς υπό πίεση.
Είναι καθαρά βιομηχανική δραστική
Τι είναι χημικά:
IUPAC/περιγραφή: bis(N‑cyclohexyl‑diazenium‑dioxy)‑copper.
Μοριακός τύπος: C1H22CuN4O4
CAS αριθμός: 312600‑89‑8.
Ουσιαστικά είναι σύμπλοκο χαλκού με οργανικό-ligand HDO (N‑cyclohexyldiazenium dioxide): χαλκός δεσμευμένος σε οργανική μορφή με υψηλή βιοκτόνο δράση έναντι μυκήτων σήψης.
Χρήση:
Xρησιμοποιείται μόνο για διαμόρφωση προστατευτικά ξύλου (“Για χρήση στη σύνθεση προστατευτικών ξύλου κατά της μυκητιακής σήψης”).
Το ξύλο που έχει εμποτισθεί με Cu‑HDO δεν πρέπει να χρησιμοποιείται:
σε συνεχή επαφή με γλυκό ή θαλασσινό νερό (κατηγορίες χρήσης 4A-C, 5A-C),
για συσκευασία τροφίμων ή ζωοτροφών,
για κατασκευή κυψελών μελισσών.
Μηχανισμός δράσης στο ξύλο:
ο χαλκός σε οργανική μορφή διεισδύει και δεσμεύεται στο ξύλο,
αναστέλλει την ανάπτυξη/ένζυμα των μυκήτων που διασπούν κυτταρίνη και λιγνίνη,
μειώνει σημαντικά τη σήψη και τη μικροβιακή αναπνοή στο ξύλο και στο περιβάλλον έδαφος γύρω από εμποτισμένα δοκάρια.
Συχνά εμφανίζεται σε συνδυασμό με basic copper carbonate και boric acid (όπως το WOLMANIT CX‑10 που ανέφερες), όπου ο Cu‑HDO είναι ο οργανικός χαλκούχος βιοκτόνος, ενώ το basic copper carbonate και το boric acid συμπληρώνουν την ανόργανο χαλκούχο/βορική προστασία.
Τοξικολογία και μέτρα ασφαλείας για τον χρήστη (βιομηχανικό προσωπικό):
το προϊόν χαρακτηρίζεται ως διαβρωτικό, προκαλεί μη αναστρέψιμη βλάβη στα μάτια, μπορεί να είναι θανατηφόρο αν εισπνευστεί, επιβλαβές αν απορροφηθεί από το δέρμα.
απαιτείται μάσκα/αναπνευστήρας για σκόνη, προστατευτικά γυαλιά ή προσωπίδα, γάντια και προστατευτική ενδυμασία.
Τοξικολογία για το περιβάλλον:
το προϊόν είναι τοξικό για ψάρια και άγρια ζωή,
δεν πρέπει να καταλήγουν εκροές με Cu‑HDO σε λίμνες, ποτάμια, θάλασσα ή δημόσια δίκτυα αποχέτευσης χωρίς ειδική άδεια,
η ευρωπαϊκή έγκριση ζητά συγκεκριμένα μέτρα: εμποτισμός σε κλειστούς, στεγανούς χώρους, αποθήκευση “φρεσκοεμποτισμένου” ξύλου σε στεγασμένους ή στεγανούς χώρους, συλλογή και επεξεργασία όλων των υγρών αποβλήτων.