prothioconazole 15, Azoxystrobin 15 SC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία prothioconazole

Ταυτότητα ουσίας:

Δραστική ουσία: Prothioconazole.

Χημική ομάδα: Τριαζόλες / τριαζολινθειόνες, Demethylation Inhibitors (DMIs).

FRAC group: Ομάδα 3 - DMI (C14‑demethylase / CYP51 inhibitors).

Τύπος χρήσης: Διασυστηματικό μυκητοκτόνο για σιτηρά, οσπρια, ελαιοκράμβη, τεύτλα κ.ά.

Μηχανισμός δράσης:

Αναστέλλει το ένζυμο 14α‑demethylase (CYP51), κρίσιμο για τη βιοσύνθεση εργοστερόλης στους μύκητες.

Η αναστολή οδηγεί σε συσσώρευση 14α‑μεθυλιωμένων στερολών (lanosterol, eburicol) και μείωση εργοστερόλης, με αποτέλεσμα διαταραχή της κυτταρικής μεμβράνης και θάνατο του μύκητα.

​- Δείχνει «ιδιαίτερο» τρόπο πρόσδεσης στο CYP51 σε σχέση με άλλες τριαζόλες, κάτι που εξηγεί την υψηλή αποτελεσματικότητα σε Fusarium και άλλα δύσκολα παθογόνα.

Φάσμα δράσης:

Σιτάρι - κριθάρι - λοιπά σιτηρά:

Fusarium graminearum (Fusarium head blight), μείωση προσβολής και μυκοτοξινών.

Zymoseptoria tritici (Septoria leaf blotch).

Puccinia spp. (σκωριάσεις), Pyrenophora spp. (κηλιδώσεις κριθής), ωίδια σιτηρών (Blumeria graminis).

Ελαιοκράμβη, τεύτλα, άλλες καλλιέργειες: διάφοροι ασκομύκητες (Cylindrosporium, Phoma, Cercospora κ.ά.), ανάλογα με το σκεύασμα και την έγκριση.

Γενικά θεωρείται μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος με ιδιαίτερη αξία σε Fusarium και Septoria.

Συμπεριφορά στο φυτό & ιδιότητες:

Είναι πλήρως διασυστηματικό: απορροφάται γρήγορα από φύλλα και ρίζες και μετακινείται ακροπετικά στο φυτό (xylem‑mobile).

Παρέχει προστασία πριν και μετά τη μόλυνση (protectant + curative), όταν εφαρμοστεί κοντά στο χρόνο μόλυνσης ή στα πρώτα συμπτώματα.

Σε σιτηρά, σωστό timing γύρω από το άνθισμα (Fusarium head blight) μειώνει σημαντικά τόσο τα συμπτώματα όσο και τα επίπεδα μυκοτοξινών στον σπόρο.

Οικοτοξικολογία (πολύ συνοπτικά):

Έχει προφίλ DMI τριαζόλης: μέτρια τοξικότητα για θηλαστικά, με πιθανούς κινδύνους ενδοκρινικής/ηπατικής επιβάρυνσης σε υψηλές ή χρόνιας διάρκειας εκθέσεις (δεδομένα τοξικολογικών μελετών).

Η σωστή χρήση (δόσεις ετικέτας, χρονισμός, ΜΑΠ, αποφυγή απορροής) κρατά τον κίνδυνο για άνθρωπο και περιβάλλον σε αποδεκτά επίπεδα, αλλά είναι ουσία που απαιτεί αυστηρή συμμόρφωση με την ετικέτα.

Πλεονεκτήματα:

Πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα σε Fusarium head blight με παράλληλη μείωση μυκοτοξινών, κάτι που λίγες δραστικές προσφέρουν τόσο καθαρά.

Ισχυρή δράση σε Septoria και άλλες σημαντικές ασθένειες σιτηρών, με συστηματικότητα και διάρκεια.

Κατάλληλο για μίγματα με SDHIs ή στρομπιλουρίνες, δημιουργώντας «κορμού» προγραμμάτων για σιτηρά.

Περιορισμοί / ανθεκτικότητα:

Ως DMI (FRAC 3) υπόκειται σε κίνδυνο ανθεκτικότητας (CYP51 μεταλλάξεις, υπερέκφραση κ.ά.), ειδικά σε Fusarium και Zymoseptoria με εντατική χρήση.

​- Πρέπει να χρησιμοποιείται σε εναλλαγή ή μίγμα με άλλες ομάδες (π.χ. SDHI, QoI), με περιορισμένο αριθμό εφαρμογών ανά καλλιεργητική περίοδο, στο πλαίσιο IPM.

---

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Azoxystrobin

Χημική κατηγορία: Στρομπιλουρίνες (Strobilurins)
Χημική ονομασία: (IUPAC) methyl (E)-2-{2-[6-(2-cyanophenoxy)pyrimidin-4-yloxy]phenyl}-3-methoxyacrylate
Χημικός τύπος: C₂₂H₁₇N₃O₅

Μηχανισμός δράσης:

Το Azoxystrobin είναι αναστολέας της μιτοχονδριακής αναπνοής στα κύτταρα των μυκήτων.

Δρα στο σύμπλοκο III (cytochrome bc₁ complex) των μιτοχονδρίων.

Αναστέλλει τη μεταφορά ηλεκτρονίων στη Qo-θέση (quinol oxidation site).

Το αποτέλεσμα είναι παρεμπόδιση της παραγωγής ATP, δηλαδή ενέργειας, οδηγώντας σε θάνατο των μυκητιακών κυττάρων.

Είναι single-site inhibitor, γι’ αυτό υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας.

Χαρακτηριστικά δράσης:

Τύπος δράσης: Προληπτικό, θεραπευτικό (early curative) & αντισποριογόνο

Δράση: Διασυστηματική, διαφυλλική και translaminar

Διακίνηση στο φυτό: Απορροφάται από τα φύλλα και κατανέμεται ακροπεταλικά (acropetal systemic)

Επιδράσεις: Εμποδίζει τη βλάστηση σπορίων, ανάπτυξη μυκηλίου και παραγωγή σπορίων

Φάσμα δράσης:

To Azoxystrobin έχει ευρύ φάσμα δράσης έναντι περισσότερων από 70 παθογόνων μυκήτων

Ασκομύκητες: Alternaria spp., Mycosphaerella spp., Septoria spp., Venturia spp.

Βασιδιομύκητες: Rhizoctonia spp., Ustilago spp.

Ωομύκητες: Plasmopara viticola, Peronospora spp.

Deuteromycetes: Botrytis cinerea, Sclerotinia spp.

Συνδυάζεται συχνά με δραστικές άλλων ομάδων για αποφυγή ανθεκτικότητας

Ανθεκτικότητα:

Ο μηχανισμός δράσης είναι μονοτοπικός, επομένως οι μεταλλάξεις στο γονίδιο cytochrome b (π.χ. G143A, F129L) οδηγούν σε ανθεκτικούς πληθυσμούς.

Εντοπίστηκαν ανθεκτικότητες σε Plasmopara viticola, Alternaria alternata, Botrytis cinerea, Zymoseptoria tritici.

Καλό ειναι να μην γίνονται 2 συνεχόμενες εφαρμογές ανά περίοδο.

και να γίνετε εναλλαγή με άλλες δραστικές ουσίες.

Τοξικολογία και περιβάλλον:

Οξεία τοξικότητα: πολύ χαμηλή (LD₅₀ > 5000 mg/kg).

Περιβαλλοντική συμπεριφορά:

Μέτρια προσρόφηση στο έδαφος (Koc ~400-600).

Ημιζωή: 2-8 εβδομάδες, ανάλογα με τις συνθήκες.

Τοξική για υδρόβιους οργανισμούς - απαιτείται προσοχή σε εφαρμογές κοντά σε υδάτινες επιφάνειες.

Πλεονεκτήματα:

Ευρύ φάσμα δράσης (πολυλειτουργικό μυκητοκτόνο)

Ισχυρή προληπτική και αντισποριογόνος δράση

Διασυστηματική κίνηση και παρατεταμένη προστασία

Καλή συνδυασιμότητα με άλλες δραστικές

Μειονεκτήματα:

Κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας (λόγω single-site action)

Απαιτεί εναλλαγή με δραστικές άλλων ομάδων

Τοξικό για υδρόβια είδη

---

---