PDS inhibitors

Πληροφορίες και τρόπος λειτουργίας για την ομάδα δραστικών ουσιών PDS inhibitors

Οι PDS inhibitors (Phytoene Desaturase Inhibitors) αποτελούν μια καλά καθορισμένη χημική - βιοχημική ομάδα ζιζανιοκτόνων που στοχεύουν ειδικά τη βιοσύνθεση των καροτενοειδών στα φυτά.
Ανήκουν στην HRAC Ομάδα F1, μαζί με άλλους αναστολείς της καροτενοειδογένεσης (Carotenoid biosynthesis inhibitors - CBIs).

Το Phytoene Desaturase (PDS) είναι ένζυμο-κλειδί στο μονοπάτι σύνθεσης των καροτενοειδών, τα οποία:

προστατεύουν τη χλωροφύλλη από το φως,

λειτουργούν ως αντιοξειδωτικά

είναι απαραίτητα για τη φωτοσύνθεση.

Όταν το ένζυμο PDS μπλοκαριστεί, το φυτό χάνει τα καροτενοειδή ➨ η χλωροφύλλη οξειδώνεται ➨ λεύκανση ιστών ➨ νέκρωση.

Μηχανισμός δράσης των PDS inhibitors:

μπλοκάρουν το ένζυμο phytoene desaturase

➨ δεν σχηματίζονται καροτενοειδή ➨ φωτοοξείδωση της χλωροφύλλης ➨ λεύκανση φύλλων & νέων βλαστών ➨ νέκρωση των φυτικών ιστών

Η λεύκανση είναι διαγνωστικό σύμπτωμα (λευκά, χλωρωτικά νέα φύλλα).

Δρουν κυρίως ως προφυτρωτικά ή πρώιμα μεταφυτρωτικά.

Κύριες δραστικές ουσίες PDS Inhibitors:

Η ομάδα περιλαμβάνει αρκετές χημικές υποομάδες. Οι σημαντικότερες

Πυριδινικότενες (Pyridinones)

Clomazone (η πιο γνωστή, ισχυρή λευκαντική δράση)

-Οξαδιξίμες (Oxadiazoles)

Oxadiazon

Πυριδαζινόνες (Pyridazinones)

Norflurazon

Fluridone

Fluormeturon (μερική PDS δράση)

Ιζοξαζολινόνες (Isoxazolinones)

Beflubutamid

Σε τι ζιζάνια είναι αποτελεσματικά:

Clomazone:

- αγρωστώδη & πλατύφυλλα σε πρώιμα στάδια
- ρύζι, πατάτα, σόγια

Norflurazon / Fluridone:

- ευρύ φάσμα, ισχυρή δράση σε αγρωστώδη
- συχνή χρήση σε βαμβάκι, οπωρώνες

Oxadiazon:

- πλατύφυλλα + αγρωστώδη
- χρήση σε χλοοτάπητες και ορυζώνες

Συμπτώματα δράσης (διάγνωση):

λεύκανση νεαρών φύλλων

χλωρωτικές κηλίδες ➨ πλήρης αποχρωματισμός

νέκρωση κορυφής & νέων βλαστών

το ριζικό σύστημα παραμένει συχνά λειτουργικό στα πρώτα στάδια

Ανθεκτικότητα:

Υπάρχουν τεκμηριωμένες περιπτώσεις ανθεκτικότητας σε:

Clomazone (ιδίως Echinochloa spp.)

Norflurazon (Amaranthus spp.)

Μηχανισμοί ανθεκτικότητας:

μεταλλάξεις στο PDS γονίδιο

αυξημένος μεταβολισμός

μειωμένη πρόσληψη

Πλεονεκτήματα:

Πολύ ξεκάθαρα συμπτώματα (εύκολη διάγνωση)

Χαμηλές απαιτήσεις δόσης

Υψηλή εκλεκτικότητα σε πολλές καλλιέργειες

Καλή σταθερότητα

Παρατεταμένη διάρκεια ως προφυτρωτικά

Μειονεκτήματα:

Λεύκανση και φυτοτοξικότητα σε ευαίσθητες ποικιλίες

Μεγάλος κίνδυνος ανθεκτικότητας

Δεν δρουν σε αναπτυγμένα ζιζάνια

Υψηλή σταθερότητα στο έδαφος σε ορισμένες ουσίες (π.χ. norflurazon)