Ιμιδαζολες

Πληροφορίες και τρόπος λειτουργίας για την ομάδα δραστικών ουσιών Ιμιδαζόλες

Οι Ιμιδαζόλες αποτελούν μια από τις τρεις βασικές υποομάδες των Αζολών (Azoles) στη φυτοπροστασία, μαζί με τις: Τριαζόλες (Triazoles) και τις Θειαζόλες (Thiazoles)

Όλες οι Αζόλες ανήκουν στους DMI fungicides (FRAC 3), με κοινό μηχανισμό δράσης την αναστολή της C14-demethylase (CYP51) στο μονοπάτι βιοσύνθεσης της εργοστερόλης.

Οι Ιμιδαζόλες είναι από τα παλαιότερα DMI, αλλά παραμένουν σημαντικά σε πολλές καλλιέργειες.

Χημική Ταυτότητα:

Χημική υποομάδα: Imidazoles

Μεγαλύτερη ομάδα: Azoles (DMI fungicides)

FRAC Group: 3 - Demethylation Inhibitors

Κοινό χαρακτηριστικό: Παρουσία του πυρήνα imidazole (C₃H₄N₂)

Δράση: Στοχεύουν την C14-demethylase (CYP51) στους μύκητες

Μηχανισμός δράσης (Ιδιo όπως όλες οι τριαζόλες και αζόλες):

Αναστολή της C14-demethylase (CYP51)

μπλοκάρισμα της σύνθεσης εργοστερόλης

διαταραχή της κυτταρικής μεμβράνης

αναστολή ανάπτυξης υφών

αναστολή σπορογένεσης

θάνατος του μύκητα

Σε σχέση με τις τριαζόλες:

οι ιμιδαζόλες είναι γενικά λιγότερο επιλεκτικές,

έχουν πιο περιορισμένο φάσμα δράσης,

αλλά συχνά έχουν ισχυρή δράση εδάφους και μετασυλλεκτική χρήση.

Φάσμα δράσης των Imidazoles:

Καλύπτουν πλήθος ασκομυκήτων και βασιδιομυκήτων

Alternaria spp.

Colletotrichum spp.

Botrytis cinerea (περιορισμένη δράση)

Monilinia spp.

Fusarium spp.

Penicillium spp.

Geotrichum candidum

Venturia spp.

Erysiphe spp. (ωίδια - μέτρια δράση)

Ιδιαίτερα ισχυρά κατά παθογόνων αποθήκευσης και μετασυλλεκτικών ασθενειών.

Συμπεριφορά στο φυτό:

Δράση διεισδυτική και τοπικά συστηματική

Καλή σταθερότητα σε επιφάνειες καρπών

Ικανότητα διείσδυσης στο φλοιό

Μέτρια μετακίνηση στο ξύλωμα

Ιδανικά για επεξεργασίες σπόρων και μετασυλλεκτική χρήση

Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά (γενικά για την ομάδα):

Διαλυτότητα στο νερό: Μέτρια - υψηλή

Log K_ow: 2-4

Πτητικότητα: Χαμηλή

DT₅₀ στο έδαφος: 10-40 ημέρες

Σταθερότητα: Υψηλή στα όξινα διαλύματα

Οικοτοξικολογικό προφίλ:

Χαμηλή τοξικότητα σε θηλαστικά

Μερική τοξικότητα σε υδρόβια (ανάλογα με το μόριο)

Χαμηλή φυτοτοξικότητα σε εσπεριδοειδή και φρούτα

Συμβατότητα με IPM σε πολλούς τομείς

Πλεονεκτήματα:

Υψηλή αποτελεσματικότητα σε Penicillium και Geotrichum

Άριστη μετασυλλεκτική χρήση (ιδίως imazalil)

Καλή δράση σε παθογόνα εδάφους και επιφανειακά

Διαφοροποίηση από τριαζόλες (όσον αφορά την ADME)

Μειονεκτήματα:

Περιορισμένο φάσμα δράσης σε σχέση με τριαζόλες

Υψηλός κίνδυνος ανθεκτικότητας (όπως όλοι οι DMI)

Όχι ιδανικά για ωομύκητες

Μερική φυτοτοξικότητα σε ευαίσθητες ποικιλίες υπό στρες