Pyraclostrobin 15, Fluxapyroxad 7.5 EC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Pyraclostrobin

Το Pyraclostrobin είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές στρομπιλουρίνες (QoI, FRAC 11), με προληπτική και διασυστηματική δράση, εξαιρετική αντοχή στη βροχή και φυσιολογικά οφέλη στα φυτά.
Η δράση του βασίζεται στην αναστολή της μιτοχονδριακής αναπνοής, ενώ επιπλέον βελτιώνει τη φωτοσύνθεση, την ανάπτυξη και την αντοχή στο στρες.

Χημική ταυτότητα:

Χημική ονομασία (IUPAC): methyl N-(2-[(1-(4-chlorophenyl)-1H-pyrazol-3-yl)oxy]methyl)phenyl)(methoxyimino)acetate

Χημικός τύπος: C₁₉H₁₈ClN₃O₄

Μοριακό βάρος: 387.8 g/mol

Μηχανισμός δράσης:

Το Pyraclostrobin δρα ως αναστολέας της μιτοχονδριακής αναπνοής, παρεμβαίνοντας στο σύμπλοκο III (cytochrome bc₁) της αναπνευστικής αλυσίδας των μυκήτων:

Αναστέλλει τη μεταφορά ηλεκτρονίων στη θέση Qo (quinol oxidation site) του κυτοχρώματος b.

Αυτό διακόπτει τη ροή ενέργειας (ATP), οδηγώντας σε παράλυση και θάνατο του μυκητιακού κυττάρου.

Είναι single-site inhibitor, άρα υπάρχει υψηλός κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας μέσω μετάλλαξης G143A στο γονίδιο cytb.

Ιδιότητες & χαρακτηριστικά δράσης:

Τύπος δράσης: Προληπτικό, αντισποριογόνο και ελαφρώς θεραπευτικό

Δράση: Επαφής, translaminar και τοπικά διασυστηματική

Κίνηση στο φυτό: Ενδοφυλλική (translaminar) και ακροπεταλική (acropetal)

Απορρόφηση: Aπό φύλλα και πράσινους ιστούς

Ενεργοποιεί τον μεταβολισμό (plant health effect) δηλαδή:

Διμιουργεί αυξημένη φωτοσυνθετική δραστηριότητα,

Καθυστέρει την γήρανσης των φύλλων,

Διμιουργεί καλύτερη ανοχή στο αβιοτικό στρες (ξηρασία, θερμοκρασιακές μεταβολές).

Φάσμα δράσης:

Alternaria spp.

Cercospora spp.

Puccinia spp. (σκωριάσεις)

Rhizoctonia solani

Septoria spp.

Botrytis cinerea

Erysiphe spp. (ωίδιο)

Venturia inaequalis (φουζικλάδιο)

Ανθεκτικότητα:

Η μετάλλαξη G143A στο cytb προσδίδει πλήρη ανθεκτικότητα.

FRAC οδηγίες:

Μέγιστές εφαρμογές ανά καλλιεργητική περίοδο: 2-3.

Εναλλαγή με άλλες ομάδες (FRAC 3, 7, M).

Χρήση μόνο προληπτικά και πάντα σε μείγματα.

Περιβαλλοντική και τοξικολογική συμπεριφορά:

Τοξικότητα σε μέλισσες: Χαμηλή

Τοξικότητα σε υδρόβια: Μέτρια (EC₅₀ ≈ 5 μg/L για ψάρια)

Ημιζωή στο έδαφος (DT₅₀): 10-40 ημέρες

Κινητικότητα (Koc): Υψηλή προσρόφηση (Koc > 1000)

Φωτοαποδόμηση: Σχετικά σταθερό στο φως

Πλεονεκτήματα:

Ισχυρή προληπτική και αντισποριογόνος δράση

Πολύ καλή διασυστηματικότητα και διάρκεια προστασίας (10-20 ημέρες)

Αντοχή σε έκπλυση από βροχή

“Plant Health Effect” - βελτίωση φυσιολογίας και αντοχής του φυτού

Ευρύ φάσμα και συνδυασιμότητα με άλλες ομάδες

Μειονεκτήματα:

Υψηλός κίνδυνος ανθεκτικότητας

Περιορισμένη θεραπευτική δράση

Τοξικότητα για υδρόβια είδη

Απαιτεί εναλλαγή δραστικών ομάδων

---

---

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Fluxapyroxad

Το Fluxapyroxad (Φλουξαπυροξάντ) είναι δυστηματικό προληπτικό μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος - FRAC Group 7 (SDHI - Succinate Dehydrogenase Inhibitors)

Ταυτότητα ουσίας:

Χημική ονομασία: 3-(difluoromethyl)-1-methyl-N-(3′,4′,5′-trifluorobiphenyl-2-yl)pyrazole-4-carboxamide

Μοριακός τύπος: C₁₈H₁₂F₅N₃O

Μοριακό βάρος: 395.3 g/mol

Χημική ομάδα: Pyrazole-carboxamides (SDHI fungicides)

FRAC Group: 7 - Succinate dehydrogenase inhibitors (Complex II inhibitors)

Μορφές σκευασμάτων: SC (suspension concentrate), SE (suspo-emulsion), WG (water dispersible granules)

Εμπορικά σκευάσματα: συχνά υπάρχει σαν μείγμα μαζί με άλλα μυκητοκτόνα της ομάδας QoI, FRAC 11 ή DMI, FRAC 3.

Μηχανισμός δράσης:

Η φλουξαπυροξάντ ανήκει στους SDHI (αναστολείς της σουκκινικής δεϋδρογενάσης), που αποτελεί κρίσιμο ένζυμο του συμπλόκου II στη μιτοχονδριακή αναπνοή των μυκήτων.

Η αναστολή του ενζύμου εμποδίζει τη μεταφορά ηλεκτρονίων στο εσωτερικό της μιτοχονδριακής μεμβράνης.

Αυτό οδηγεί σε παρεμπόδιση παραγωγής ATP, ενεργειακή ανεπάρκεια και τελικά αναστολή ανάπτυξης, σποριογένεσης και μόλυνσης.

Η δράση είναι προληπτική, θεραπευτική (στα πρώιμα στάδια) και αντι-σποριογόνος.

Δρα συστηματικά και translaminar, μετακινούμενη εντός των ιστών μέσω του ξύλου και προσφέροντας παρατεταμένη προστασία.

Φάσμα δράσης:

Το fluxapyroxad είναι ευρέος φάσματος SDHI, δρα κατά ασκομυκήτων, βασιδιομυκήτων και ορισμένων ωομυκήτων.

Ιδιαίτερα δραστική κατά των Septoria, Botrytis, Sclerotinia, Alternaria, Rhizoctonia, Pyrenophora, Monilinia, Leptosphaeria.

Φυσικοχημικές ιδιότητες:

Διαλυτότητα στο νερό: 1.1 mg/L (20 °C)

LogK_ow: 3.2 (μέτρια λιπόφιλη)

Πτητικότητα: Πολύ χαμηλή

Σταθερότητα: Σταθερή σε pH 5-8, φωτοσταθερή

DT₅₀ (έδαφος): 70-100 ημέρες (μέτρια εμμονή)

Προσρόφηση στο έδαφος: Μέτρια (Koc ≈ 700-1000)

Ιδιαιτερότητες - Συμπεριφορά στο φυτό:

Αληθινά διασυστηματική (xylem-mobile) - μετακινείται προς τα άνω τμήματα.

Παρουσιάζει και translaminar δράση (διείσδυση μέσα από το φύλλο).

Καλή αντοχή στην έκπλυση από βροχή.

Παρέχει προληπτική και πρώιμη θεραπευτική δράση, με διάρκεια έως 3 εβδομάδες.

Σε συνδυασμούς με strobilurins (π.χ. pyraclostrobin) επιτυγχάνεται συνέργεια και παρατεταμένη διάρκεια δράσης.

Διαχείριση ανθεκτικότητας (FRAC 7):

Το fluxapyroxad ανήκει στους SDHI (FRAC Group 7) και μπορεί να παρουσιάσει διασταυρούμενη ανθεκτικότητα με άλλες δραστικές της ίδιας ομάδας (boscalid, bixafen, penthiopyrad, fluopyram).

Συστάσεις FRAC:

Μέγιστες 2 εφαρμογές ανά καλλιεργητική περίοδο με SDHI.

Εναλλαγή με άλλες ομάδες (FRAC 3, 9, 11, 17).

Συνδυασμός με επαφής (π.χ. chlorothalonil, captan, folpet).

Χρήση προληπτικά ή στα πρώτα στάδια μόλυνσης.

Μη συνεχόμενη χρήση SDHI στην ίδια γενιά του παθογόνου.

Οικοτοξικολογικές ιδιότητες:

Μέλισσες (Apis mellifera): LD₅₀ > 100 μg/μέλισσα ➨ Μη τοξική

Ψάρια (Oncorhynchus mykiss): LC₅₀ = 0.4 mg/L ➨ Μέτρια τοξική

Δάφνια (άλλα υδρόβια): EC₅₀ = 0.6 mg/L ➨ Μέτρια τοξική

Θηλαστικά (αρουραίος): LD₅₀ > 5000 mg/kg ➨ Πολύ χαμηλή τοξικότητα

Πτηνά: LD₅₀ > 2000 mg/kg ➨ Μη τοξική

Αποφυγή εκροής ψεκαστικών σε επιφανειακά νερά· μέτρια τοξική για υδρόβια είδη.

Πλεονεκτήματα:

Ευρύ φάσμα δράσης σε σημαντικά παθογόνα.

Διασυστηματική και παρατεταμένη προστασία (έως 3 εβδομάδες).

Συνδυάζεται εξαιρετικά με strobilurins και DMIs.

Καλή σταθερότητα και αντοχή στο ξέπλυμα.

Πολύ χαμηλή τοξικότητα σε ανθρώπους και ωφέλιμα έντομα.

Περιορισμοί:

Κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας σε Zymoseptoria, Alternaria, Botrytis.

Δεν δρα στους ωομύκητες.

Μέτρια τοξικότητα για υδρόβια οργανισμούς.

Περιβαλλοντική συμπεριφορά:

Μέτρια εμμονή (DT₅₀ ≈ 70-100 ημέρες).

Χαμηλή κινητικότητα (Koc 700-1000).

Φωτοσταθερή, μη πτητική, ανθεκτική σε υγρασία.

Δεν παρουσιάζει βιοσυσσώρευση σε φυτά ή ζώα.

Καλή σταθερότητα στο έδαφος χωρίς κίνδυνο έκπλυσης.

---