Azoxystrobin 20, Difenoconazole 12.5 SC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Difenoconazole

Το Difenoconazole είναι διασυστηματικό μυκητοκτόνο (τριαζόλη) ευρέος φάσματος, με προληπτική και θεραπευτική δράσης, που ανήκει στους Demethylation Inhibitors (DMI), FRAC Group 3.

Χημική ταυτότητα:

Χημική ομάδα: Τριαζόλες - Demethylation Inhibitors (DMI), FRAC Code 3 (αναστολείς C14-demethylase στη βιοσύνθεση στερολών).

Δραστική ουσία: Difenoconazole (Ref: CGA 169374).

Μοριακός τύπος: C₁₉H₁₇Cl₂N₃O₃.

Τυπικές μορφές σκευασμάτων: 25% EC, 25-30% ME/EC σε μίγματα, 3-10% FS για επενδύσεις σπόρου, αλλά και SC/OD σε συνδυασμούς με άλλες δραστικές.

Μηχανισμός δράσης:

Αναστέλλει το ένζυμο C14-demethylase (CYP51) στη βιοσύνθεση εργοστερόλης, βασικού συστατικού των κυτταρικών μεμβρανών των μυκήτων.

Η έλλειψη εργοστερόλης και η συσσώρευση τοξικών ενδιάμεσων στερολών οδηγούν σε διαταραχή της μεμβράνης, αναστολή ανάπτυξης, παύση σποριοβλάστησης και τελικά θάνατο των μυκήτων.

Διασυστηματική και translaminar δράση: απορροφάται από τα φύλλα/σπόρους, μετακινείται κυρίως ακροπεταλικά μέσω ξυλώματος και προστατεύει τη νέα βλάστηση.

Δράση: προληπτική, θεραπευτική πρώιμων μολύνσεων και σε κάποιο βαθμό αντισποριογόνος.

Φάσμα δράσης - Καλλιέργειες:

Ευρύ φάσμα ενάντια σε Ασκομύκητες (ascomycetes) και Βασιδιομύκητες (basidiomycetes): κηλιδώσεις φύλλων, ωίδια, σκωρίαση, ανθράκνωση, σήψεις στελεχών και ριζών, κηλιδώσεις/σήψεις καρπών, smuts (σε επενδύσεις σπόρου).

Ενδεικτικές καλλιέργειες (ανάλογα με τις ετικέτες): σιτηρά (σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, σίκαλη, τριτικάλε), ελαιοκράμβη, ζαχαρότευτλα, πατάτα, τομάτα και άλλα λαχανικά, βαμβάκι, καλαμπόκι, καρποφόρα (μηλοειδή, πυρηνόκαρπα), αμπέλι, σπορόφυτα/φυτώρια.

Αντοχή - FRAC & διαχείριση:

FRAC Group 3 (DMI): μεσαίος κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας, έχουν καταγραφεί μηχανισμοί αντοχής (μεταλλάξεις στο CYP51) σε διάφορους παθογόνους μύκητες.

Συνιστάται:

Χρήση σε εναλλαγή ή μίγματα με άλλες ομάδες FRAC (π.χ. SDHI, QoI, multi-site),

Περιορισμός αριθμού εφαρμογών ανά καλλιεργητική περίοδο,

Αποφυγή επαναλαμβανόμενης μονοχρησιμοποίησης του ίδιου DMI σε όλη τη σεζόν.

Περιβαλλοντική συμπεριφορά - Οικοτοξικολογία:

Γενικά μέτρια εμμονή στο έδαφος, σχετικά χαμηλή πτητικότητα· μπορεί να παρουσιάσει μέτρια τάση προσρόφησης σε οργανική ουσία και λεπτόκοκκα εδάφη, με βραδεία βιοαποικοδόμηση ανάλογα με τις συνθήκες.

Μέλισσες: η EFSA έχει ταξινομήσει το difenoconazole ως χαμηλού οικοτοξικολογικού κινδύνου για τις μέλισσες σε εγκεκριμένες χρήσεις· ωστόσο νεότερες μελέτες σε μέλισσες και άγριους επικονιαστές δείχνουν ότι μπορεί να προκαλέσει υποθανατηφόρες επιδράσεις (συμπεριφορά, ανοσολογικές/αιμοκυτταρικές μεταβολές) σε έκθεση υπολειμμάτων ή σε μίγματα με άλλα φυτοπροστατευτικά.

Άλλα μη-στόχος είδη: πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι μπορεί να προκαλέσει τοξικές επιδράσεις σε ψάρια, υδρόβιους οργανισμούς, θηλαστικά και εδαφόβια πανίδα μέσω μηχανισμών που σχετίζονται με οξειδωτικό στρες και μιτοχονδριακές διαταραχές, αν και τα ρυθμιστικά όρια χρήσης έχουν τεθεί ώστε ο κίνδυνος να παραμένει αποδεκτός.

Πλεονεκτήματα:

Διασυστηματικό μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος με ισχυρή προστατευτική και θεραπευτική δράση σε μεγάλο εύρος καλλιεργειών και ασθενειών.

Καλή υπολειμματική δράση και προστασία νέας βλάστησης λόγω συστηματικότητας και translaminar κίνησης.

Υψηλή συμβατότητα με πολλά άλλα μυκητοκτόνα σε έτοιμα μίγματα (π.χ. με QoI, SDHI ή multi-site), χρήσιμο εργαλείο σε προγράμματα ολοκληρωμένης διαχείρισης ασθενειών (IPM).

Μειονεκτήματα / Περιορισμοί:

Κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας λόγω μονο-ειδικού σημείου δράσης (DMI, FRAC 3) - απαιτείται αυστηρή τήρηση στρατηγικών FRAC (εναλλαγές ομάδων, μίγματα, περιορισμός εφαρμογών).

Πιθανές επιπτώσεις σε μη-στόχους οργανισμούς (μέλισσες, υδρόβια, εδαφόβια και θηλαστικά) σε περίπτωση κακής χρήσης ή συνδυασμών με άλλα φυτοφάρμακα, παρότι οι εγκεκριμένες χρήσεις θεωρούνται αποδεκτού κινδύνου.

Δεν παρέχει multi-site δράση, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μοναδική στρατηγική σε καλλιέργειες/παθογόνα με γνωστό ιστορικό αντοχής σε DMI.

---

---

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Azoxystrobin

Χημική κατηγορία: Στρομπιλουρίνες (Strobilurins)
Χημική ονομασία: (IUPAC) methyl (E)-2-{2-[6-(2-cyanophenoxy)pyrimidin-4-yloxy]phenyl}-3-methoxyacrylate
Χημικός τύπος: C₂₂H₁₇N₃O₅

Μηχανισμός δράσης:

Το Azoxystrobin είναι αναστολέας της μιτοχονδριακής αναπνοής στα κύτταρα των μυκήτων.

Δρα στο σύμπλοκο III (cytochrome bc₁ complex) των μιτοχονδρίων.

Αναστέλλει τη μεταφορά ηλεκτρονίων στη Qo-θέση (quinol oxidation site).

Το αποτέλεσμα είναι παρεμπόδιση της παραγωγής ATP, δηλαδή ενέργειας, οδηγώντας σε θάνατο των μυκητιακών κυττάρων.

Είναι single-site inhibitor, γι’ αυτό υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας.

Χαρακτηριστικά δράσης:

Τύπος δράσης: Προληπτικό, θεραπευτικό (early curative) & αντισποριογόνο

Δράση: Διασυστηματική, διαφυλλική και translaminar

Διακίνηση στο φυτό: Απορροφάται από τα φύλλα και κατανέμεται ακροπεταλικά (acropetal systemic)

Επιδράσεις: Εμποδίζει τη βλάστηση σπορίων, ανάπτυξη μυκηλίου και παραγωγή σπορίων

Φάσμα δράσης:

To Azoxystrobin έχει ευρύ φάσμα δράσης έναντι περισσότερων από 70 παθογόνων μυκήτων

Ασκομύκητες: Alternaria spp., Mycosphaerella spp., Septoria spp., Venturia spp.

Βασιδιομύκητες: Rhizoctonia spp., Ustilago spp.

Ωομύκητες: Plasmopara viticola, Peronospora spp.

Deuteromycetes: Botrytis cinerea, Sclerotinia spp.

Συνδυάζεται συχνά με δραστικές άλλων ομάδων για αποφυγή ανθεκτικότητας

Ανθεκτικότητα:

Ο μηχανισμός δράσης είναι μονοτοπικός, επομένως οι μεταλλάξεις στο γονίδιο cytochrome b (π.χ. G143A, F129L) οδηγούν σε ανθεκτικούς πληθυσμούς.

Εντοπίστηκαν ανθεκτικότητες σε Plasmopara viticola, Alternaria alternata, Botrytis cinerea, Zymoseptoria tritici.

Καλό ειναι να μην γίνονται 2 συνεχόμενες εφαρμογές ανά περίοδο.

και να γίνετε εναλλαγή με άλλες δραστικές ουσίες.

Τοξικολογία και περιβάλλον:

Οξεία τοξικότητα: πολύ χαμηλή (LD₅₀ > 5000 mg/kg).

Περιβαλλοντική συμπεριφορά:

Μέτρια προσρόφηση στο έδαφος (Koc ~400-600).

Ημιζωή: 2-8 εβδομάδες, ανάλογα με τις συνθήκες.

Τοξική για υδρόβιους οργανισμούς - απαιτείται προσοχή σε εφαρμογές κοντά σε υδάτινες επιφάνειες.

Πλεονεκτήματα:

Ευρύ φάσμα δράσης (πολυλειτουργικό μυκητοκτόνο)

Ισχυρή προληπτική και αντισποριογόνος δράση

Διασυστηματική κίνηση και παρατεταμένη προστασία

Καλή συνδυασιμότητα με άλλες δραστικές

Μειονεκτήματα:

Κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας (λόγω single-site action)

Απαιτεί εναλλαγή με δραστικές άλλων ομάδων

Τοξικό για υδρόβια είδη

---

---